0

Freaks (1932)

Freaks-Filmposter

Old, OLD school horror: collega Dorksider Bartelen had het er al eerder over: de ietwat nu knullige maar voor de tijd erg vooruitstrevende (horror)films, die nu daardoor des te charmanter zijn. Eentje die wellicht aan dat rijtje toegevoegd moet worden is de extreem controversiële Freaks uit 1932, van regisseur Tod Browning, die het jaar er voor Dracula (the one and only!) had geregisseerd.

Nadat hij Dracula had geregisseerd, kon mr Browning wel een potje breken bij MGM. Ze boden hem aan om Arsène Lupin te regisseren, maar dat sloeg hij af om z’n ‘pet project’ Freaks te doen. Hij wilde ‘echte horror’, aangezien dit een vrij nieuwe markt bleek te zijn. Heel losjes gebaseerd op een verhaal dat de studio op Browning’s aandringen aangeschaft had, gaat het over een groep ‘side-show performers’ bij een rondreizend circus. En ‘side show performer’ betekende in die tijd bizarre, misvormde of anderszins uitzonderlijke mensen.

Wat deze film zo bijzonder maakt is dat Browning daadwerkelijke ‘circus freaks’ gecast heeft. Hij had zelf ervaring bij het circus, en deel van de cast zijn bijzondere figuren als een siamese tweeling, een bearded lady, een human skeleton, een halve man (geen benen!), niet één maar 2 vrouwen zonder armen, Prins Randian ‘the human torso’ (helemaal geen armen of benen!), evenals een paar liliputters, en microencephaloïden (in de aftiteling bestempeld als ‘pinheads’), oftewel mensen met een minischedel.

Helaas is het stukje waar Prins Randian z'n eigen sigaret rolt er uit geknipt

Helaas is het stukje waar Prins Randian z’n eigen sigaret rolt er uit geknipt

Het verhaal is minder bijzonder, en eigenlijk erg soap-achtig, over een ‘normale’ vrouw die de leider van het circus, een dwerg, verleidt voor z’n geld. Het is een ‘slice of life’ film geworden, met ogenschijnlijk random scènes die het dagelijkse leven achter de coulissen toont, zoals armloze vrouwen die eten en drinken. We zien ook nergens een publiek behalve aan het begin en eind van de film. En dan blijken de ‘freaks’ in de film niet alleen menselijk, maar ook erg begaan met elkaar: ‘hurt one, hurt all of us’ is hun motto. En dit komt tot uiting als blijkt dat de normale mensen juist de monsters blijken te zijn..

Dan komt het ‘horror’ gedeelte, dat schijnbaar destijds zo shockerend was, dat een vrouw dreigde MGM aan te klagen voor haar miskraam tijdens een pre-screening (alhoewel dat mogelijk slechts een gerucht was). De film werd van 90 minuten terug naar 64 minuten geknipt (de versie die ik zag was echter slechts 59 minuten). Helaas zijn de geknipte stukken ‘verloren’ gegaan, inclusief het originele einde waar we de ‘schone dame van het circus’ misvormd zien worden. Wat overblijft is dat we het eindresult daar van zien: diezelfde dame omgebouwd tot ‘eend-mens’, en een semi-tragisch happy end. Maar de beelden van ‘mensen met afwijkingen’ die dreigend met messen op iemand afkruipen, door de modder tijdens een storm? Actually creepy/freaky.

Freaks-freakyThe End? De film was een flop, is lange tijd verboden geweest in meerdere landen (in Groot Britannië tot 1962) ondanks het knipwerk, en betekende het eind van Tod Browning’s carrière (stukje horror voor de horror-auteurs). Maar tijdens de jaren ’60 werd Freaks als cultfilm herontdekt, en deze korte film is het waard om te kijken alleen al voor de uniekheid er van: een film uit de periode tussen de komst van de film met geluid, de komst van ‘the Code‘ die gebruikt werd om Hollywood te censureren, en voordat het gewoon werd om ‘freaks’ bij geboorte te opereren mede waardoor ‘freakshows’ uitstierven.

Check ook de extra’s op de DVD versie van Warner Home Video: een special die langer duurt dan de film zelf, met verhalen over de acteurs, en hoe het ze verder verging. Veel leefden namelijk nog wel lang en gelukkig.

avatar geschreven door op 31 oktober 2013

Reageer

Anti-Spam vraag :