0

Hickman’s Fantastic Four

Van alle ‘klassieke’ series waar Marvel in the old days mee aan kwam zetten was Fantastic Four altijd mijn minst favoriete. De personages waren voor mijn gevoel te braaf en het feit dat ‘familie’ vaak de rode draad vormde in de comic trok me ook niet zo. Lame, toch? Als ik het concept ‘familie’ zou respecteren zou ik met kerst wel bij mijn ouders op komen dagen en niet in stripclub De Plakkerige Vloer rondhangen. De run van de niet-zo-subtiele Mark Millar is hier al eerder besproken en collega Dr. Clavin heeft ook oudere storylines van deze comic onder de loep genomen, maar deze review wordt iets uitgebreider qua schaal. Tussen 2009 en 2012 nam Jonathan Hickman namelijk de Fantastic Four serie over. En dat maakte mij een heeeele blije jongeman.

Hick-wie?
Deze schrijver wist me voorheen al te verrassen met de Marvel series S.H.I.E.L.D. en Secret Warriors, maar met de Fantastic family laat de man echt het achterste van de tong zien. Hickman neemt zijn tijd om elementen stuk voor stuk te introduceren om daarna langzaam maar onherroepelijk momentum op te bouwen. Dat kan in den beginne wat frustrerend zijn. Reguliere schrijvers komen namelijk vaak vanaf een eerste issue al aanzetten met actie, nieuwe baddies en dikke cliffhangers. Alles om jou het volgende issue ook aan te laten schaffen weetjewel. In het geval van de Fantastic Four gebeurt dit niet echt. Hier is er juist over een periode van jaren gewerkt aan één grootschalig verhaal, met mogelijk de beste run van deze comic ooit als resultaat. Het feest neemt 6 volumes in beslag en begint bij Fantastic Four nummer 570 en eindigt bij 611. Daarnaast ontstond er tijdens deze run ook een tweede gerelateerde serie met de titel FF, die 23 issues / 4 volumes in beslag neemt.

The Council
Een van de eerste belangrijke concepten die wordt geïntroduceerd is The Council, een groep die helemaal bestaat uit Reed Richards-es uit parallele universa die alle problemen in het multiversum proberen op te lossen. Zij willen de Reed uit ‘ons’ universum graag als nieuw lid inlijven om te helpen met hun dagelijkse bezigheden zoals het tegenhouden van Galactus-invasies, instabiele sterren oplappen en alternate universe Dooms op een brute manier onschadelijk maken. Maar al dat gerommel in het multiversum trekt de aandacht van nare, náááre tegenstanders…
Kort hierna duikt Franklin Richards uit de toekomst op om zijn jongere zelf en zijn slimmer-dan-haar-vader zusje Valeria te waarschuwen voor een ‘war between the four cities’ en om te melden dat ‘all hope lies in Doom’.

FF1

The Four Cities
De geheimzinnige ‘war between the four cities’ begint in Volume 2 vorm te krijgen wanneer er groeperingen opduiken die in geïsoleerde locaties leven: hyper-evoluerende wezens uit een door de High Evolutionary gebouwde ondergrondse stad, een oud ras met onderwaterwezens die de oceanen van de wereld willen claimen, een ‘stad’ op de maan die connecties heeft met de Inhumans en een vierde constructie die in de nare Negative Zone is ontstaan, waar een nieuwe Annihilation Wave zich voorbereidt op iets…
Deze groeperingen zullen clashen of juist samenwerken met de Fantastic familie en zetten zaken in gang die later in deze comic run nog belangrijk gaan worden.

Deliciously Weird Shit
In Volume 3 beginnen dingen weirder en epischer te worden. Na Franklin’s eerdere bezoek uit de toekomst komt nu dochter Valeria ook terug om haar moeder in te lichten over de duistere periode die aan gaat breken. We zien de toekomst waar deze tijdreizigers vandaan komen, en dat zij bijgestaan worden door Reed’s vader Nathaniel die als soort puppet master lijkt te opereren. En hier komt die typische Hickman awesomeheid om de hoek kijken. Het blijkt namelijk dat Nathaniel jaren eerden door een freaky samenloop van omstandigheden er voor heeft gezorgd dat álle Nathaniels uit elk alternatief universum op dezelfde wereld terechtkwamen, duizenden jaren in de toekomst. Alle Reed Richardseseses in elk parallel universum werden zo in één klap plotseling een weeskind met alle bijbehorende jeugdtrauma’s, waardoor ze op hun beurt weer minder moeite hadden hun families achter te laten om aan The Council deel te nemen. Ge-ni-fucking-aal gevonden.

ff2


Shit Gets Real

Vanaf Fantastic Four Volume 4 bereiken we het punt waarop de vaste lezers van deze run beloond gaan worden met heftige/emotionele ups and downs. Een hoop losse story-threads gaan elkaar op interessante manieren beïnvloeden (inclusief de dode Galactus uit de toekomst uit Millar’s run), en Hickman’s voorwerk werpt echt zijn vruchten af. De sfeer wordt een flink stuk grimmiger aangezien er in dit volume een Fantastic Four lid zal sterven… Uiteraard werd de identiteit van deze ongelukkige door de Amerikaanse media al onthuld voor de comic in kwestie te koop was. Suffe apen. Maar weten wie precies het loodje gaat leggen maakt de manier waarop het gebeurt, en het haast dialoog-loze issue dat er op volgt er niet minder effectief om.

Future Foundation
Na het sterfgeval in de Fantastic Family ging die comic ook even op zwart (en ging na 12 maanden, vanaf issue 600 weer verder) en de serie ‘FF’ werd ter vervanging in het leven geroepen. Deze draait om de Future Foundation, een groep die bestaat uit vooruitstrevende denkers die de wereld écht durven te veranderen. In de FF comic volgen we de leden van deze groep bestaand uit jonge genieën, een kind-kloon van supervillain The Wizard, Dr. Doom himself, een android, en nog wat meer non-humanoids. Ook komt er een bekend Marvel personage de nu uit 3 leden bestaande Fantastic groep aanvullen.
De introductie van deze tweede serie maakt het volgen van de complete storyline een stukje lastiger, omdat de verhalen uit FF en Fantastic Four effect gaan hebben op elkaar. FF is in principe over te slaan (voor lezers met minder centjes en/of tijd), maar hier vindt ook wel weer hele fijne muk in plaats.
Voor de meest complete leeservaring moet je eigenlijk vanaf een bepaald punt één issue Fantastic Four lezen, en daarna het in diezelfde maand uitgekomen FF issue. Confusing? Gelukkig schiet Ome Bartelen toe de reskjoe, want aan het eind van deze review vindt u een overzicht met de beste leesvolgorde. I know, het is veel gedoe voor een comic over een stretchy dude en een gast van steen en zo, maar het is gegarandeerd de moeite waard.

ff3

Shit Gets Awesome

En dan bereiken we de climax van deze comic. Explosies. Celestials. Tijdreizigers. De Inhumans. Space battles. Galactus. Annihilus. Avengers. Doomsday wapens. Het Kree Imperium. Al dat, en meer. Ik ga hier verder zo weinig mogelijk over zeggen. Het is vet. Het is al de tijd die je in de serie hebt gestopt waard. En het is heerlijk episch.

Epiloog
Met het zesde volume Fantastic Four en de laatste issues FF komt de sneltrein langzaam tot stilstand. Begrijpelijk. Alle voorgaande larger-than-life storylines kun je niet zomaar in één issue afronden. Hickman geeft de grootste spelers daarom een goed moment om (tijdelijk) afscheid te nemen, en doet tussendoor ook nog gewoon krankzinnig gave meuk zoals Dr. Doom met een Infinity Gauntlet een heel universum laten scheppen in zijn eigen beeld. Maar naast dingen afronden is er tegelijkertijd ook ruimte om nieuwe plot threads te ontwikkelen. Zo worden bijvoorbeeld Black Panther en de organisatie AIM weer een tikkie relevanter, en deze concepten zullen in de toekomst door Hickman nog opgepakt worden.

Al met al
Het concept ‘familie’, wat ik voorheen bij de Fantastic Four altijd een noodzakelijk kwaad vond, wordt in deze run van de comic juist de emotionele kern die de meeste indruk op me wist te maken. De characters worden met heftige scenario’s en prikkelende situaties geconfronteerd en het is juist de sterke onderlinge band die hen overal doorheen sleept. Als die band dan onder druk komt te staan of zelfs deels verbroken wordt voelt dat als Een Serieuze Zaak. De laatste issues wisten zowaar een gevoelige snaar bij deze koelbloedige meneer te raken. Goed spul.
OK, de run is niet 100% amazing. Er zitten een paar missers tussen, zoals uitstapjes naar Nu-World (een concept uit Millar’s run) en een paar issues die als filler aanvoelen, maar in het grote plaatje zijn dit te verwaarlozen misstapjes.
Helemaal zonder voorkennis in deze comics springen kan pittig zijn. Zoals eerder genoemd komen concepten als de Inhumans, Kree en Celestials voor die out of context vast super verwarrend zijn. Maar ach, daar hebben we Wikipedia dan weer voor. Heb je enige interesse in de Fantastic Four of houd je van grootschalige sci-fi verhaallijnen? Dan is Hickman in dit geval jouw man.

Oh ja
En zoals beloofd, bij deze de beste leesvolgorde als je zowel de relevante Fantastic Four als FF comics wil lezen:
Fantastic Four 570-588  –  FF 1-11 –  Fantastic Four 600  –  FF 12 –  Fantastic Four 601  –  FF 13 –  Fantastic Four 602  –  FF 14  –  Fantastic Four 603  –  FF 15  –  Fantastic Four 604  –  FF 16  –  Fantastic Four 605  –  FF 17  –  Fantastic Four 606  –  FF 18  –  Fantastic Four 607  –  FF 19  –  Fantastic Four 608 – de overige issues van beide series.

avatar geschreven door op 15 oktober 2013

Reageer

Anti-Spam vraag :