0

De Blauwbloezen / Bluecoats: North vs South

Duizend bommen en granaten! Een game van de Blauwbloezen! Natuurlijk, games gemaakt van strips zijn niet zeldzaam. Marvel plempt de Appstore vol matige superheldensmashers, Garfield likt zijn pootjes af op de gameboy, DC probeert in elke game Batman digitaal te heruitvinden, en Astérix knokte zich al langs Romeinen anno Commodore 64. En ja, strips van populaire games zijn er eveneens volop (ja World of Warcraft het is goed, we hebben je weer gezien..). Dat grote studios een miljoentje reserveren van hun nieuwste opkomend filmgedrocht voor een marketinggamick, valt te behapstukken. Maar eh..de Blauwbloezen? Weliswaar 54 issues going strong, maar zouden fans na al die tijd werkelijk zitten te wachten op een game? Er is immers ook geen Super Sis & Bros: the adventures of Suske en Wiske platformer of een Storm the Barbarian MMORPG? Is de Blauwbloezen game overtuigend genoeg om fans over te halen? blauwbloezen1

Aaanvalleuh!!

De Blauwbloezen draait om sergeant Chesterfield en zijn weerbarstige haat-liefde vriendschap met korporaal Blutch. Het moge bekend zijn, elke veldslag probeert Blutch te ontduiken, al dan niet met de hulp van zijn zorgvuldig getrainde paard Arabesk, die bij het horen van het eerste schot meteen tegen de vlakte duikt. Chesterfield is dan weer de kloeke borst vol goede bedoelingen. Maar wel één die iets te argeloos vertrouwt op zijn meerderen en de glorie van het slagveld wel erg joviaal begroet. Tot zover de strip. De game speelt zich af ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog, en in het hoofdmenu kun je kiezen of je onderdeel wilt uitmaken van de Rebellen of de Confederaten, en wel in de vorm van Blutch, Chesterfield, of de snode zuiderling met de fraaie naam Kakkerlak

Casual civil war

Het spel zelf kent de opzet van een speelse strategygame. Er moeten forten veroverd worden in diverse staten van Amerika waar de burgeroorlog zich afspeelde. Om beurten mag een speler zijn legers een stap opschuiven. Tussen de forten lopen vervolgens ook spoorlijnen. Twee aangrenzende spoorlijnen in het bezit van de speler zorgt ervoor dat er een trein met welkome bevoorrading zal gaan rijden, waardoor je meer opties kunt kopen (zoals betere wapens of meer legers). Om de forten te veroveren, moet je een schietspelletje voltooien waarbij vanachter vaten, huifkarren, en rotsen de tegenpartij opduikt. Om een gebied te veroveren moet tenslotte een heuse veldslag worden gevoerd, waarbij je artillerie, cavallerie, en infanterie aan moet sturen. Middels klikken en slepen moet je proberen jouw manschappen overeind te houden en die van de vijand een kop kleiner te maken. Aan de rand van het slagveld bevinden zich overal – net als in de strip – indianen en Mexicanen, die tussentijds hun vetes met de twistende legers proberen uit te knokken en af en toe zo een regimentje van je afsnoepen. Verder is er noodweer dat over het land raast, en dat voorkomt dat je leger zich die beurt kan verplaatsen.

Frustrerend moeilijk

Tot zover de game mechanics. Het klinkt allemaal simpel en inderdaad, er zit nog wel wat meer in de game, maar dit is de basis. Speel hem echter maar gerust eerst op dummy-proof niveau uit, want de kogels vliegen je rond je oren in de shoot-outs en ontnemen je snel het speelplezier. De moeilijkheidsgraad had beter gekund. En, in tegenstelling wat je mogelijk verwacht van een casual ogende strategy game vol minigames, duren potjes stiekem langer dan je denkt, terwijl de speelkaart best beperkt eruit ziet. Niet zomaar iets voor tussendoor dus, want drie kwartier tot een uur ben je zo kwijt.

Inwisselbaar spelconcept

De Blauwbloezen saus is duidelijk zichtbaar in de graphics, er is sfeervolle marsmuziek en zowel de shoot-out als de veldslagen lenen zich voor de setting zoals je hem kent uit de strips. Toch had ik meer verwacht. Vooral de humor uit de strips wordt gemist. Het maakt feitelijk niets uit of je Blutch of Chesterfield kiest als aanvoerder, er kleven geen bijzondere eigenschappen aan elk personage. Noch zien we Arabesk of pakweg Stark tijdens één van de veldslagen. Vervang in de code ‘Blauwbloes’ door ‘Spinnemans’ of ‘Smurf ‘en je hebt weer een compleet nieuw spelletje! Ook de veldslagen zelf zijn een tikje onnavolgbaar. Nog voor je hebt gezien waar je manschappen zich bevinden, begint de slag al en ben je de helft alweer kwijt. Ook luisteren de mannetjes niet altijd even goed en blijven ze doodleuk tegen in plaats van op een brug lopen. Frustrerend. Verder, waar de Blauwbloezen strips voortdurend gekoppeld zijn aan een historisch juiste context of gebeurtenis, is dat in deze game matig aanwezig (mja, de staten waar het zich afspeelde kloppen ongeveer wel).

Beter als app?

Blauwbloezen is inmiddels ook verkrijgbaar als app op iPad en andere mobiele apparaten. Hier is de pc-versie getest. Het belangrijkste verschil – aldus de reviews – is dat gedurende de veldslagen troepen met eenvoudige vingerbewegingen gesleept kunnen worden, hetgeen de voorkeur verdient boven de muis. Al met al is de Blauwbloezen een aardige casual game voor hen die geen zin hebben in een dagendurend, nagelbijtend potje Command & Conquer of die verslaafd zijn aan kleurrijke Wii-achtige, funvriendelijke minigames zonder al teveel denkwerk. De Blauwbloezen is een sympathieke poging, maar wel beperkt qua herspeelbaarheid. Het ademt het sfeertje van de strips, zij het voor deze Blauwbloezenfanaat niet prominent genoeg. Zoals Chesterfield ongeveer zal roepen tegen het laffe pantoffeldiertje aan zijn zijde: ‘Blutch hier! Iedereen heeft het recht onze game te spelen!’

avatar geschreven door op 11 december 2013

Reageer

Anti-Spam vraag :