0

Yusuke Kishi – The Crimson Labyrinth

CRLaWakker worden op een onbekende plaats en geen idee hebben hoe je daar terecht bent gekomen, dat overkwam mij laatst na een avond doorzakken met de lokale AA groep. Damn, die gasten kunnen zuipen. Maar goed, het is best verwarrend om in een steeg bij bewustzijn te komen met een pijnlijke kop vol pijnlijke vragen. Hoe kom ik hier? Hoe laat is het? Waarom ben ik omringd door dode wasberen? Dat een soortgelijk concept ook leidt tot spannend leesvoer bewijst het in 2006 uitgekomen Japanse boek The Crimson Labyrinth, geschreven door Yusuke Kishi. Een soort kruising tussen Cube, Battle Royale en een real-life ‘choose your own adventure’ boek.

In het boek volgen we de wat uitgebluste gast Fujiki. Ooit had hij een vrouw en een prestigieuze baan, maar door omstandigheden raakte hij alles kwijt. Fujiki struint nu cynisch en lichtelijk gefrustreerd door het leven, tot hij op een zekere ochtend wakker wordt in een voor hem totaal onbekend en verlaten landschap. Vreemd gekleurde rotsen, onbekende planten… hij is duidelijk niet meer in Japan. Is hij überhaupt nog wel op Aarde? Het enige wat hij vindt is een simpele survivalkit met water en wat voedsel en een portable game console die, na opstarten, meldt dat hij nu aan een spel meedoet met de naam “The Mars Labyrinth”. De console geeft Fujiki coördinaten die hem naar een eerste checkpoint moeten leiden, waar de volgende fase in zal gaan. The games can begin!

The Crimson Labyrinth is een bijzonder verslavend boek, omdat het de lezer in den beginne heerlijk in het donker laat over wat er in hemelsnaam aan de hand is en voor elke vraag die het beantwoordt er weer twee nieuwe je kant op gooit. Het is prettig om zonder voorkennis aan dit boek te beginnen, maar het is begrijpelijk dat iets méér onthullingen over de inhoud wel wenselijk zijn. De komende alinea’s worden daarom licht spoilerig over het concept.

Fujiki blijkt niet alleen te zijn in dit onbekende landschap. Al snel ontmoet hij een jongedame genaamd Ai, en na een moment van onzekerheid en verwarring besluiten ze om samen te werken en antwoorden te gaan zoeken bij het eerste checkpoint. Hier ontdekken ze de overige ‘spelers’, die geen van allen weten waarom ze hier zijn of hoe ze er zijn gekomen. Iedereen heeft een eigen game console, en het blijkt dat elke game cartridge andere informatie bevat. Alleen gecombineerd wordt duidelijker wat de bedoeling is van het ‘spel’. Onthullingen zoals het feit dat  er dodelijke gevolgen zijn voor het niet opvolgen van de instructies en dat er maar één winnaar kan zijn zorgen voor een gespannen sfeer in de groep. Is iedereen wel te vertrouwen? Wordt de groep constant gemonitord? Hoe te overleven als de voorraad eten en drinken opraakt?

Omdat het boek een Japanse cast heeft kan het tricky zijn om de namen uit elkaar te houden. Ezelsbruggetjes zijn wenselijk! Wel is het prettig dat sommige clichès worden vermeden. Zo is er een iets oudere dame die bijzonder koppig en antagonistisch is wanneer we haar leren kennen, die in een standaard verhaal de voornaamste tegenstand gaat vormen. Hier gelukkig niet. Er zijn een paar nare verrassingen waar het de personages betreft en meermaals zat ik met gespannen billetjes door te lezen, pagina’s verslindend als een boekenworm met een lintworm. Er is een langzame opbouw aan creepyheid, en het gave is ook dat het scenario zich echt ontvouwt als zijnde een ‘choose your own adventure’ boek, inclusief keuzes die nadelig of zelfs dodelijk voor de spelers uitpakken.

De meest indruk makende onthullingen heb je op 2/3e van het boek wel gehad. Wat daarna volgt is meer het standaard thriller werk. Alsnog niks mis mee, maar omdat het boek zo super mysterieus begon is eindigen met een kat-en-muis opjaag scenario net iets te ‘gewoontjes’ om super bevredigend te zijn. Toch is het fijn dat er geen weirde, onverwachte twist op het einde uit de kast wordt getrokken die al het voorgaande irrelevant maakt.

Fans van spanning, verhalen over mensen die worden gedwongen hun grenzen op te zoeken… ja, die kunnen prima uit de voeten met The Crimson Labyrinth. Deze survival-thriller is een heerlijk weglezende page-turner, die overigens niet aan te raden is als ‘voor het slapengaan nog even een stukje’ boek. Het is veel te moeilijk om te stoppen als je eenmaal begint. Hierdoor ben ik al vaker wakker geworden op een in eerste instantie onbekende plaats; naast het bed, met mijn kwijlerige hoofd vastgekleefd tussen twee hoofdstukken in. U bent gewaarschuwd.

avatar geschreven door op 22 januari 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :