0

Comedy Bang! Bang!

Comedy. Is er iets waar meningen méér over verdeeld kunnen zijn? Ik weet bijvoorbeeld 100% zeker dat mijn erotisch getinte stand-up routine helemaal hilarisch is (hey, als mijn moeder het zegt dan geloof ik ‘r) maar de meeste grappen vielen dood bij mijn eerste voorstelling. Zo’n 5% van het publiek ook trouwens. Mental note: geen voorstellingen meer geven in het lokale bejaardenhuis. Dus ja, een televisieserie die het woord ‘comedy’ in de naam stopt, dat lijkt bij aanvang al een beetje ’n faux pas te zijn. Of is dat juist weer de grap?

Comedy Bang! Bang! (CBB) is een televisie-spinoff van een wekelijkse podcast met dezelfde naam die sinds 2009 al meer dan 280 afleveringen onder de riem heeft. Gastheer, droogkloot en allround nice guy Scott Aukerman babbelt hierin elke week met komieken/schrijvers/muzikanten en de show wordt meestal aangevuld met een extra gast die een typetje speelt en constant ‘in character’ is. De humor komt vervolgens uit de interactie en (indrukwekkend hilarische) improvisaties tussen de gasten. Op het eind van deze review vind je wat meer info over de podcast en linkjes naar een paar van de beste episodes. Echt de moeite waard als je af en toe een verloren anderhalf uurtje hebt.

Dusss.. halverwege 2012 werd de CBB formule uitgebreid met een televisieserie. Het eerste seizoen begon nog met een nederige 10 afleveringen, wat in het tweede verhoogd werd naar 20 en een derde is nét begonnen. CBB is in grote lijnen samen te vatten als ‘een fake talkshow’ maar gaat verder dan dat. Net als in de podcast is Scott Aukerman de host die elke week een gast op bezoek krijgt en zullen er tussendoor luitjes opduiken die characters vertolken. Vergeleken met de podcast waar er meer dan een uur beschikbaar is voor allerlei shenanigans hebben deze characters nu slechts enkele minuten de ruimte om hun ding te doen. Best jammer, want de aanwezigen lijken het wel naar de zin te hebben en de interactie tussen de gasten en de characters is vaak amusant.
Sommige typetjes komen vaker langs in de podcast en hebben daardoor zelfs heuse storylines en character development gehad die je op tv dus mist. Zo is ultra droogkloot en lijstjes-oplezende Bob Ducca (Seth Morris) in de podcast Scott’s ex-stiefvader, maar in de serie is hij gewoon een weirde gast die even tussendoor op bezoek komt. Scott Aukerman himself beschrijft het verschil tussen de podcast en televisieserie-setting als het verschil tussen het reguliere Marvel universum en het Ultimate Marvel universum. Ja, de host van CBB is een gigantische comic-nerd. How can I not approve.

De televisieserie onderscheidt zich het meest van haar audio-only-variant door de aanwezigheid van sketches. Deze variëren nogal: van vrij strak gepolijste parodieën op reality-tv en ‘de gastheer komt op bezoek bij een kijker’ bullshit tot fake reclames en complexere set-ups die pas later een pay-off hebben of de hele aflevering een rol spelen. Afwisselend is de serie daarmee sowieso. Wees gewaarschuwd: Comedy Bang! Bang! is soms echt rete-flauw. Maar die flauwheid is dan ook echt de bedoeling. Ook al moet ik niet hardop lachen om elke sketch, dan nog kan ik op z’n minst het idee er achter waarderen en gaan ze ook nog verrassende kanten op af en toe. Er zijn zelfs momenten waarop het geheel een licht Pee-Wee’s Playhouse tintje krijgt, door pratend meubilair of de aanwezigheid van Pee-Wee himself. Cute!

De celebs die geïnterviewd worden en de komieken die de boel verder komen opleuken zijn zeker niet de minste. John Hamm, Michael Cera, Amy ‘Parks ’n rec’ Poehler, Bill Hader, Weird Al, Jessica Alba, Patton Oswalt, Gillian Jacobs, Zack Galifianakis, David Cross, Matt Besser.. the list goes on! De interviews met de ‘normale’ gasten zijn overigens ook verre van serieus. Gelukkig maar. Aukerman wordt op muzikaal vlak ondersteund door audiogenie Reggie Watts die deels fungeert als gortdroog klankbord en tegelijkertijd ook non-stop charismapunten scoort. Geen andere man kan zó wegkomen met dat extreme kapsel in combinatie met zijn truttige outfits.
Mocht je je afvragen hoe een relatief onbekende show als CBB zo veel grote namen over de vloer kan krijgen: Scott Aukerman was in de 90’s een van de schrijvers van de ondertussen klassieke sketchserie Mr. Show en is ook een van de makers van Between Two Ferns with Zach Galifianakis. Schijnbaar is Aukerman in het L.A. comedy wereldje een Grote Naam, iemand die aankomend talent aan de juiste connecties helpt en ze ondersteunt waar nodig. D’awww, da’s nice.

 

De stijl van de afleveringen wil vooral in het tweede seizoen nog eens totaal veranderen. Zo wordt er o.a. geexperimenteerd met een prequel-episode, een die zich in twee verschillende tijdlijnen afspeelt en een heuse musical-aflevering waarin uiteindelijk de conclusie wordt getrokken dat musical-afleveringen helemaal geen slim idee zijn. (Uiteraard wordt deze conclusie uit volle borst gezongen) Bij het aanzetten van een nieuwe CBB aflevering weet je in ieder geval nooit wat je voor je kiezen krijgt, en die creatieve spirit is iets wat niet alleen aanstekelijk werkt maar ook vrij zeldzaam lijkt in televisieland. De experimenten pakken misschien niet altijd even succesvol uit, maar de makers stoppen echt moeite in het zorgen voor variatie. Goed bezig.

Zoals met alles comedy-gerelateerd is het lastig te zeggen of CBB in jouw specifieke straatje past. Sommige afleveringen zijn leuker als je eerder een paar specifieke podcasts hebt geluisterd, niet alle celebs zijn even funny en zoals gezegd zijn sommige sketches/momenten (expres) flauw. Maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door de creatieve spirit, de sketches die wél werken en het aanstekelijke gevoel dat de makers echt doen waar ze van houden.

Dus, zoals gezegd sluiten we af met wat tips over de CBB podcast. Onderstaande links zijn voornamelijk afleveringen van de afgelopen paar jaar, ondanks mijn gebrek aan social life heb ik ook geen tijd gehad om álle (oude) CBB podcasts te luisteren. Oh, en de meeste ‘wacky typetje sluit aan’ momenten beginnen na een minuut of 20 á 30, al zijn de afleveringen voor dat moment ook al geinig.

Een redelijk beginpunt is, nah ja, de aflevering waar ik destijds ook mee begon. Een hoop bekende gasten als je Childrens Hospital en/of Party Down hebt gezien. Het is een live show, dus wat minder gepolijst dan de reguliere stuff.
James Adomian is een van de beste komieken die vrij regelmatig aanschuift en voornamelijk goed is in de combinatie onsubtiel + hilarisch. Zijn Jesse Ventura is al gaaf, maar de aflevering waarin hij langskomt als vrouwenhatende (en helaas niet fictieve) DJ Tom Leykis is a-ma-zing.
Paul F. Thompkins is simpelweg een BEEST waar het op podcast improvisatie aankomt. Die gast is indrukwekkend gevat, slim, en gentlemanly. Geen wonder dat hij de meeste podcast appearances heeft buiten Scott Aukerman om. In de persoonlijke all-time-favoriete aflevering Time Bobby speelt hij Andrew Lloyd Webber, die samen met Aukerman een probleem heeft als een weeskind met agressieve messteek-neigingen langskomt. Check zeker ook de twee sequels. Ja, sequels!
Andy Daly, hoo boy. Dit heerschap heeft waarschijnlijk de hoogste ratio afleveringen/kwaliteit van alle komieken. Een prima voorbeeld is de aflevering waarin hij langskomt als cowboy-poëet Dalton Wilcox waarbij blijkt dat hij… nee, luister zelf maar. Funny shit.
Nick Kroll is een type komiek dat tig typetjes in z’n repertoire heeft, allemaal geinig. In deze aflevering heeft zijn Mexicaanse DJ Chupacabra een co-op met Jon Goddamn Hamm en diens Mexicaanse equivalent. Beautiful. En de Hamm + Chupacabra combo komt als bonus ook in de TV serie terug.

En dit is natuurlijk maar een kleine sample van het totale aanbod. Of het nu de televisievariant is of de podcast, Comedy Bang! Bang! kan de meeste Dorksiders met een gevoel voor humor wel entertainen. Daar ben ik niet Bang* voor.

*Oh god I’m so sorry.

avatar geschreven door op 15 mei 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :