0

Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D. – seizoen 1

Ah, Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D., wat doe je me aan? Net als mijn spiegelbeeld heb ik het ene moment een hekel aan je, het andere moment kan ik je wel tolereren. Nu je eerste seizoen net voorbij is en we een tijdje uit elkaar gaan kan ik met iets meer objectiviteit op je terugkijken. En de conclusie: je hebt veel goed te maken, baby!

Marvel’s officiële in-house overstap naar film is op zijn minst een achterlijk groot succes te noemen, waarin als bonus vrij aardig gewerkt wordt aan een coherente en deels overlappende mythologie. De uitbreiding naar televisieland met de serie Agents of S.H.I.E.L.D. (AoS) is een logische ontwikkeling en met een grootmacht als MarvelDisney achter het project zou je denken dat (commercieel) succes gegarandeerd was. Tot ik de uiteindelijke pilot onder ogen kreeg. Holy shit man, dat was teleurstellender dan mijn vijfde huwelijk.

Eerst maar even de globale inhoud voor ik harder ga zeiken dan een bezopen feestganger om 4 uur ’s nachts. In de AoS pilot zien we dat Phil Coulson, die tot een tragisch eind kwam in de Avengers film, nog leeft. Jaja, comic book retcons zijn hiermee nu ook doorgesijpeld in het live-action Marvel wereldje. Coulson’s resurrectie is top secret en alleen bekend bij een klein groepje S.H.I.E.L.D. pipo’s. Nick Fury heeft Coulson een spiffy vliegtuig en een eigen team gegeven om missies met een mysterieus tintje op te pakken. Tegelijkertijd blijkt Coulson’s terugkeer méér te zijn geweest dan een snelle medische ingreep, en de zoektocht naar de details hiervan vormt een rode draad door seizoen 1. Al met al lijkt AoS op papier een soort Fringe in de Marvel setting te zijn. Prima, er zijn genoeg leuke concepten uit de comics te gebruiken die voor de films niet interessant (genoeg) zijn en alsnog op tv een mooi plekje kunnen krijgen. Daarom zit AoS vol met gave concepten en characters uit de comics zoals… ehh… lemme think… euh… Victoria Hand? Oh jeez.

Het grootste probleem met AoS? De serie is te lange tijd te saai. Werkelijk elk element lijkt bij aanvang op safe te spelen: de flauwe/oppervlakkige characters zonder onderlinge conflicten, de slaapverwekkende sets, de onopvallende muziek, het gebrek aan boeiende villains en de braafheid van alles. Je ziet het al af aan de cast, met alleen Coulson (Clark Gregg) als charismatisch typje. Het duurde echt heel lang voor ik überhaupt een moer ging geven om de rest: de emotieloze May (Ming-Na Wen) heeft de hele serie lang één gezichtsuitdrukking, de tough-guy Ward (Brett Dalton) is zo standaard dat het pijn doet, er zijn zowaar twee jonge technobabble spuiende nerds (Iain De Caestecker en Elizabeth Henstridge) en als final eye-roller is daar Skye (Chloe Bennett), een jonge activiste en superduperhacker die in een busje woont maar er wel uitziet alsof ze net uit een shampooreclame is gestapt. Skye krijgt in de eerste afleveringen te veel aandacht en dit doet af aan interessantere mogelijke storylines, zoals de boekhouding van S.H.I.E.L.D. of het schrobben van de toiletten op de CoulsonPlane.

De serie werkt het best wanneer er gebruik wordt gemaakt van directe links met bekende concepten uit de comics of het ‘film universum’, zoals afleveringen waarin Lady Sif opduikt of die zich afspelen tijdens en na de onthullingen uit Captain America – The Winter Soldier. Maar ja, dat zegt dus al wat over hoe goed deze serie op eigen benen staat. Wankel dus. Overigens zijn er uitzonderingen. De creepy cyborg Deathlok is de laatste jaren in de comics goed gebruikt, maar acteur J. August Richards weet in AoS nooit te overtuigen in die rol. De gruwelijk cheap-lookin’ Power Rangers outfit helpt sowieso niet. Dat probleem heeft de serie overigens wel vaker. Met al die triljoenen die de Marvel films hebben opgebracht zou je denken dat deze productie wel een fatsoenlijk budget zou krijgen. Blijkbaar is Dagobert Duck nu de executive producer.

aossif

Na een aflevering of zes waarin mijn hartslag alleen versnelde op momenten dat ik besefte dat mijn zak chips leeg was begon ik me af te vragen waarom ik nog moeite deed. Maar ja, ik ben een masochist die meer Dorkside artikelen moest schrijven, dus zuchtte ik diep en ploeterde door. En langzaam, hééél langzaam was er verbetering merkbaar.
Ergens rond aflevering 10 besefte ik me dat er scènes voorbij kwamen die ‘wel ok’ genoemd konden worden, waarbij ook wat lopende verhaallijnen voorzichting samenkwamen. Het kijkplezier werd ook significant hoger na de introductie van Bill Goddamn Paxton als agent Garrett, die zich in zijn scènes lijkt te vermaken en AoS een zeer noodzakelijke charisma-boost weet te geven. Samuel L. Jackson en Coby Smulders duiken tussendoor ook even op, maar zijn in beide gevallen niet meer dan cameos. Paxton komt echt de cast aanvullen en is zodoende méér dan welkom.

Maar er is meer! Vanaf aflevering 17 vind er zowaar een opleving plaats die niet alleen de saaie eerdere afleveringen in context weet te plaatsen, maar zelfs twists introduceerde die ik kon waarderen! Die 17e aflevering haakt in op (Major Captain America 2 spoilers) het feit dat S.H.I.E.L.D. al jarenlang geïnfiltreerd is door de terroristische organisatie HYDRA, waarbij ook bepaalde cast leden dubbelagenten blijken te zijn. Voorheen brave characters komen verrassend uit de hoek! Gebeurtenissen hebben zowaar gevolgen! Ik werd emotioneel betrokken bij meuk! De serie voelt eindelijk Marvel-achtig!

AoS lijkt dus een sprintje te trekken in het laatste 3e deel van dit eerste seizoen, maar doet dan toch weer wat dingen fout in de season finale die mijn eerdere enthousiasme terugbrengen naar een gematigd niveau. Shitty dialoog als “I bring the noise and the funk wherever I go”, onovertuigende actiescènes, characters die plots verdwijnen zonder bevredigende afsluitende scène, en uiteindelijk geen gaaf spektakel of grote onthullingen over de rode draad van het seizoen om de vaste kijker te belonen maar expres elk mogelijk spannend antwoord uitstellen tot een volgend seizoen. Bleh. Vieze nasmaak.

Ja, AoS. Hoe gaan we nou verder vanaf dit punt? Er is nog steeds potentie voor iets degelijks als seizoen 2 gewoon vanaf het eerste moment knalt en lekker door blijft denderen, maar tegelijk heb ik het gevoel dat helemaal from scratch beginnen de beste optie is. Of ben ik een te ervaren televisiekijker die te oud is voor het soort formulewerk waar seizoen 1 vol mee zat? Nee, fukkit, matige tv is matige tv, geen excuses! Agents of S.H.I.E.L.D., I think we should see other shows. Bel me als je je zaakjes weer op orde hebt, ok? Tot die tijd ga ik rondhangen met het nieuwe seizoen Mad Men. Later!

avatar geschreven door op 26 mei 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :