0

Review

Een van de gaafste dingen in de begindagen van Dorkside in 2009 was het besef dat er zó veel dingen waren om reviews over te schrijven. Mijn liefde voor comics, weirde board games en afwijkende films kreeg ineens een uitlaatklep, en het idee dat mijn flauwe stukjes misschien iemand anders zouden kunnen overhalen om een specifiek iets te lezen/spelen/kijken was alle motivatie die ik nodig had. Dat ik 5 jaar later geen multi-miljonair ben geworden met mijn schrijfseltjes is dan wel een tikkie jammer. Maar al die artikelen stellen achteraf niet zo heel veel voor. Niet als je het vergelijkt met de recensies die Forrest Macneil in de televisieserie Review aanpakt tenminste.

Review is een Amerikaanse comedy-drama-serie van 9 afleveringen met een bijzonder interessante insteek. Vooruit, het concept is niet echt origineel; Review is namelijk gebaseerd op de Australische ‘Review With Myles Barlow’ uit 2008. Aangezien ik nooit op het bestaan daarvan was gekomen zonder deze recentere versie moet ik mijn ‘remakes are bad mkay’ beleid maar eens herzien. Hoe dan ook bekijken we hier de Amerikaanse variant als op zichzelf staand concept. On with the show!

In Review zien we de ietwat naïeve maar enthousiaste Forrest Macneil dingen recenseren, aangestuurd door assistente AJ. Maar, zoals hij zelf al in de intro aangeeft, geen boeken of films of al die saaie bullcrap. Forrest recenseert in plaats daarvan levenservaringen die door kijkers worden voorgesteld. Een van de dingen die Review interessant maakt is dat Forrest hier geen controle over heeft; hij vindt zijn programma zó belangrijk dat elke genoemde levenservaring wordt ‘gedaan’, ongeacht wat de gevolgen voor hemzelf en de mensen om hem heen kunnen zijn. Van dingen als ‘verslaafd zijn‘, ‘road rage’ en ‘deelnemen aan een orgie’ tot heftige meuk die zijn leven voor altijd gaat veranderen.

De balans tussen comedy en drama maakt Review niet altijd een hele makkelijke kijkervaring, maar wel een waanzinnig sterke. Het feit dat Forrest Macneil een redelijk normale en over het algemeen sympathieke gast is helpt daar al bij. Zijn passie voor het programma is bijna schattig, tot je de destructieve gevolgen voor hemzelf en zijn familie ziet.

Forrest wordt gespeeld door de zeer gevatte komiek Andy Daly, voor fans van de Comedy Bang! Bang! podcast waarschijnlijk een bekende naam. Hier speelt hij een voor zijn doen down-to-earth personage dat we langzaam uiteen zien vallen en in de tweede helft van dit (eerste?) seizoen pogingen zien doen om weer wat van zijn leven te maken. Klinkt allemaal wel heavy, maar er is méér dan genoeg ruimte voor humor. Zwarte humor, dat doorgaans wel. Bereid je maar voor op een hoop amusante maar ook tenenkrommende momenten.

Als je alle 9 afleveringen bij elkaar pakt wordt duidelijk hoe slim Review is opgebouwd. De eerste twee afleveringen zijn nog relatief losjes en maken ons bekend met Macneil, zijn gezin en het idee achter zijn programma. Maar dan vindt in aflevering 3 een omslag plaats die tot aan het eind van Review impact maakt, en tegelijk een van de sterkste 20 minuten televisie is die ik in 2014 mee heb mogen maken. Als de eerste twee afleveringen je nog niet overtuigen, check dan zeker nog die derde!
Review wordt echt een stuk sneuer vanaf dit punt, maar het is waanzinnig gaaf om te zien hoe de meeste recensies vanaf dat punt Forrest helpen door hem een duwtje in de goede richting geven of bepaalde dingen duidelijker te maken. Helemaal mooi als dit in segmenten gebeurt waarin de levenservaring die wordt gerecenseerd daar bij aanvang niks mee te maken heeft. Hij is bijvoorbeeld een slappe vaatdoek die zo goed als rock bottom heeft bereikt, tot hij van een kijker de vraag krijgt hoe het is om Batman te zijn. Langzaam wordt hij er assertiever door, en verkrijgt hij nét genoeg zelfrespect om voor het eerst in lange tijd een streep in het zand te trekken. Het mooie is ook dat eerdere levenservaringen niet vergeten zijn als het bijbehorende segment afgerond is; het feit dat Forrest verslaafd raakte aan coke in de eerste aflevering komt bijvoorbeeld op latere momenten nog keihard terug. Als persoon veranderen door het opdoen van nieuwe ervaringen, just like real life! Althans, dat wordt mij verteld door mensen die wél een (sociaal) leven hebben.

De laatste aflevering fungeert als prima afsluiter. Een die niet alle voorgaande fouten weer rechttrekt, maar Forrest in ieder geval een kans geeft om van die fouten te leren. Die laatste minuten zijn echt bijzonder bevredigend en maken van Review een indrukwekkend totaalpakket. Als je individuele recensies/segmenten bekijkt maken ze misschien niet allemaal even veel indruk, maar het volledige plaatje vormt een sterke, ongemakkelijke, sneue, hilarische en soms zelfs ontroerende kijk op het ontdekken van onszelf en de dingen die écht waardevol zijn in onze levens.

Review, de kort-maar-krachtige serie met Forrest Macneil? Five stars.

avatar geschreven door op 19 juni 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :