0

Baru – Laat die bassen beuken, Bruno!

baru1Met een welhaast achteloze beweging geeft de geblondeerde cassière het startschot door bij het afrekenen een aantal ongewenste oranje knaagdieren in mijn boodschappentas te mikken. Eerder wist de grootgrutter me al even ongewild zeven oranje t-shirts, een meebrulschort en carnavalstanga met pluche hangertjes met van Persie in mijn winkelwagen mee te smokkelen dankzij mijn favoriete bier en knabbelwaren. Jawel hoor, het is weer WK. Voetbal enzo. Tijd voor een voetbal-comic?

Voetbal en misdaad

Baru (oftewel, Hervé Barulea) is één van de bekendste Franse striptekenaars van het moment, met een voorliefde voor gangsterverhalen, maatschappijkritiek, en foute types. Elementen, die ook in Laat die bassen beuken aanwezig zijn. Zo opent Baru onder meer met een miljoenenverdienende voetballer die  zijn door zon en zand overgoten Afrikaans geboortegehucht bezoekt, terwijl toeristen hun schaamte over de armoede verbergen door massaal in hun fototoestelletjes te duiken.  ‘Je bent nog maar piep knul, en dan wil je al de wereldcup?’, grapt hij tegen één van de kinderen. ‘Ja, want ik ben beter dan jij!’, briest de knaap terug. Het knulletje laat er geen gras over groeien, en zoekt een weg richting Frankrijk om in zijn voetsporen te kunnen treden. Tegelijk zijn er aldaar een drietal bejaarde misdadigers die niet willen wachten tot Henk Krol en consorten hun pensioen aanvullen en zelf nog eenmaal een slagje willen slaan op een geldtransport. En natuurlijk kruisen hun wegen op onverwachte manieren.

Groezelig aqua-hel

Wat vooral opvalt is hoe filmisch de grafische roman is. De actiescènes komen energiek, vloeiend en vol beweging over, terwijl in de scènes  met dialogen het tekenwerk vooral rust uitstraalt en de tekst ondersteunt. Zo wisselt Baru vakkundig af tussen hectische actie en prettig opgebouwd drama. Zoals films ook regelmatig even gas terugnemen om daarna weer los te gaan. De prenten zelf, potloodschetsen ingekleurd met aquarel, zijn een streling voor het netvlies met telkens een bescheiden aantal kaders per pagina.  Ondanks een kleurig misleidende carnavaleske cover, komen toch vooral de groezelige Franse dorpjes, de achterbakse, haast karikaturale tronies van de diverse personages en hun afgeleefde grimassen en grauwe, modderige stadse voetbalveldjes het best tot hun recht.

baru2

 

Fluitsignaal. Eindstand?

Met zijn fraaie hardcover, shiny glimmende bladzijdes met een prettige bladspiegel, en een goed spannend verhaal levert Baru weer een plaatje voor elke stripcollectie. Mocht je overigens meer willen zien van Baru, er is momenteel in het stripmuseum in Brussel een bescheiden expositie rondom zijn recentste werk, Canicule. Laat die bassen beuken, Bruno! is met zijn uitstekende, vlotte actieverhaal in ieder geval rijp voor een verfilming. Het zou zomaar kunnen. Is er in de toekomst tenminste ook iets anders op tv dan eh… voetbal.

avatar geschreven door op 10 juli 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :