0

Stephen King – Gevangen

gevangen1

 

Ja, we weten het wel hier op de redactie. Het kan soms best lang duren eer we die ene pagina vol sci-fi horrormeuk volkalken voor je. Laat staan dat we 967 paginas vol woordenbrij vullen, zoals Stephen King’s Gevangen. Maar eerlijk is eerlijk, hij gaf ook toe dat hij dit verhaal in 1976 nog niet kon schrijven en dat hij pas na dertig jaar de vaardigheden had om het geheel af te maken. En dan hebben we het over een schrijver die toch al decennia tot de beste horrorschrijvers ter wereld behoort.

Star Trek?

Gevangen speelt zich af in het dorpje Chester’s Mill, dat (hoe kan het ook anders) ergens in de buurt van Castle Rock ligt, waar zoveel King-verhalen zich afspelen. Van de een op de andere dag, op onverklaarbare wijze, wordt het dorpje omgeven door een onzichtbare, ondoordringbare koepel. Een Star-Trek achtig reuzenschild dat zelfs de krachtigste kernraketten tegenhoudt. De rest van de 900 paginas blijkt een rauwe overlevingstocht, met veel noodlottige gebeurtenissen onderweg en waar menselijke karakters meer dan eens gevaarlijker blijken dan de koepel zelf. Er is een enorm scala aan personages die in het dorp wonen, en elk blijkt zo zijn functie te hebben ergens in het verhaal. Sommigen functioneren slechts kort als gewillig slachtoffer voor een bloederig ongeluk dat King –uiteraard-  meesterlijk plastisch beschrijft in een poging de lezer voor het eind van de pagina misselijk te krijgen en brokjes maagzuur te doen overgeven. En er zijn de personages die langer meegaan. Zo is er chefkok Barbie, de gedoodverfde kandidaat voor de titel ‘goeierik’, terwijl Jim Rennie onmiddellijk de macht grijpt en met ijzeren vuist een klein mini-leger uit de grond stampt en diverse van hun handlangers.

Oldschool King

Gevangen ademt de sfeer van sommige van King’s oude werk, zoals de Gloed of die andere overlevingsroman De Beproeving. Diverse van zijn beproefde recepten zijn weer aanwezig. Grote Goeierik en Ultieme Kwaaierik? Check. Een bad guy met de nodige psychoses en stemmetjes in zijn lugubere brein? Check. Godsdienstgedoe met profetengeleuter? Klein gehucht in Maine? Verlopen typetjes met sleutelrollen? Check. Check. Check. De insteek van een mysterieuze koepel is dan nieuw, de rest is oud en vertrouwd. Is dat erg? Neuh. In het tempo waarin Homer Simpson op een motor langs een soortgelijke koepel in de Simpsons film sjeesde, zo vlot weet King de lezers aan zich te binden en door een retespannend verhaal te sleuren. Honderden paginas vliegen voorbij, en niet slechts door een gunstige bladspiegel.

In de vakantietas?

King heeft met Gevangen weer een spannende roman geschreven die de sfeer van zijn oude werk benadert. Het tempo blijft lekker hoog, al zijn er voor doorgewinterde King-fans gedurende de rit misschien weinig verrassingen te vinden. De elementen zijn meer dan bekend, en het is soms een beetje jammer dat King daar niet écht mee weet te breken waardoor de afloop van gebeurtenissen onderweg wat voorspelbaar wordt. Afgezien van wat kleine teleurstellingen, weet King je aandacht eh.. Gevangen.. te houden en wel een adrenalineverslindende rit ervan te maken. En dan is heel plotseling de roman uit. En moet er weer zo’n pagina op Dorkside volkomen. Nu dus. He, he… Verlost. Binnen 1 pagina.

avatar geschreven door op 28 juli 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :