0

Uncanny X-Men en Uncanny Avengers – Vol. 1 t/m 3

So how’s about dem mutants? We hebben hier op Dorkside in onze recente Marvel comics reviews het voornamelijk gehad over de Avengers en New Avengers series (en terecht, want omygawd wat zijn die geweldig) en de eerste twee volumes Thor (en terecht, want omygawd wat zijn die geweldig). Maar met een nieuwe X-film die zowaar niet shitty was is het hoog tijd om te zien hoe de mutants er voor staan sinds de laatste comic-lineup-reshuffling die de noemer Marvel Now! heeft gekregen. We bekijken twee titels die de focus leggen op de rol van oude en nieuwe mutants in het Marvel universum; Uncanny X-Men en Uncanny Avengers.

Wat je bij aanvang moet weten:
Het laatste Big Event vóór Marvel Now! begon had de naam Avengers versus X-Men (AvX). Deze grootschalige crossover vormde zo’n beetje de afronding van een hoop zaken die sinds House of M in gang zijn gezet, en is best aan te raden als je de hier besproken Uncanny series wil gaan volgen. De gevolgen van AvX:
– Cyclops is een tijdje overgenomen door de Phoenix Force en flipte uiteindelijk, met heftige gevolgen. Hij is een korte tijd gearresteerd geweest, maar is nu ondergedoken voor de fallout van zijn acties samen met Magneto, Emma Frost en Ilyana Rasputin. Het grootste deel van de wereld ziet hem als misdadiger, mutants voornamelijk als revolutionair figuur die zijn middelvinger namens hen opsteekt richting The Man.
– Het voornaamste slachtoffer van AvX is Profession Xavier, gedood door een out of control Cyclops . Tot de onvermijdelijke resurrectie, uiteraard.
– Er duiken voor het eerst in jaren weer nieuwe mutants op, en ‘gewone’ mensen zijn tegenover hen nog steeds wantrouwig ende onvriendelijk. Jerks!
– De originele jonge X-Men uit de 60’s zijn door time travel fuckery in het heden terechtgekomen en hebben hun eigen serie gekregen met de naam All-New X-Men die ik niet volg want what the hell Marvel wat een dom idee.

Waar gaat die meuk over:
In Uncanny X-Men (geschreven door de laatste jaren vrij wisselvallige Brian Michael Bendis) volgen we Cyclops en het restje met mutants dat na de gebeurtenissen in AvX gezien wordt als een gevaar voor de samenleving. Door de invloed van de Phoenix Force zijn de powers van zijn teamleden onbetrouwbaar geworden, en Magneto lijkt zelf een dubbele agenda te hebben.
Wat volgt is een verdieping van de nieuwe Cyclops-en-co status quo; een groep met getraumatiseerde luitjes die dachten het beste met de wereld voor te hebben maar nu door de autoriteiten worden opgejaagd. Ondanks dat beginnen ze met het opsporen en trainen van nieuwe mutanten in een school op een geheime locatie, maar met leraren die zelf niet 100% zijn steken de problemen al snel de kop op. De demoon Dormammu ziet bijvoorbeeld een kans om de half-demonische Ilyana uit te schakelen nu haar powers on the fritz zijn. Tegelijkertijd doen S.H.I.E.L.D. en de Avengers hun best om Cyclops te stoppen voor hij een revolutie ontketent. En waar komen die nieuwe sentinels toch vandaan?

uncannynow1

Uncanny X-Men is als totaalpakket wel redelijk geslaagd. Er worden een paar nieuwe jonge mutants geïntroduceerd die qua persoonlijkheid nog niet echt uit de verf komen (de powers van één specifieke mutant worden in deze serie niet eens heel duidelijk) maar de persoonlijkheden in de Cyclops Crew compenseren wel aardig. Het hele ‘opgejaagd door jan en alleman’ idee is dan misschien niet super origineel, het werkt in deze context als uitgangspunt prima. Het tekenwerk van Chris Bachalo is wat cartoony en chaotisch en sluit best lekker aan. De arty en tegelijkertijd meer sobere stijl van Frazer Irving clasht daar dan weer vrij hard mee. Als de serie ellendiger/naarder zou zijn was zijn werk een betere match geweest.

Waar bovenstaande X-men serie de kant van de ‘bad guys’ laat ziet, gaat de door Rick Remender geschreven Uncanny Avengers in op de (on)mogelijkheid van samenwerking tussen mens en mutant. Van alle Marvel Now! titels verwijst deze comic het meest terug naar meuk die in het recente verleden is gebeurd. Het is een spirituele opvolger van Remender’s zeer geslaagde werk aan Uncanny X-Force, waarin Wolverine samen met een team killers de herrijzing van supervillain Apocalypse probeerde tegen te houden en voor een ethisch dilemma kwam te staan toen bleek dat deze Apolcaypse nog een kind was. Hilarity ensued. En met hilarity bedoel ik ‘miserie, ellende en een intimiderend grote stapel met lijken’.

uncannyavengers2

Uncanny Avengers is een wat chaotische comic geworden, qua verhaallijnen en qua stijl. Soap opera drama wordt afgewisseld door pulpy superpowers, oncomfortabel heftig geweld, random weirdheid en epische dreigingen. We beginnen met een Red Skull kloon die Xavier’s brein implanteert (ja, serieus. Comics!) en gebruikt om haat jegens mutanten aan te wakkeren. Na een flash forward waarin we hem zien in een Onslaught outfit komt er een nieuwe storyline naar de voorgrond waarin twee afstammelingen van Apocalypse door Kang the Conqueror’s tijdreisgeneuzel nu een plan in gang zetten om de Aarde te ontdoen van alle mutanten, maar niet op de manier die je denkt.
Een team dat een mix vormt van X-Men en Avengers, geleid door Havok en met een wat wisselvallige lineup (Wasp? Wonder Man? Meh. Sunfire? Cool.) moet niet alleen de intimiderende oppositie overleven, maar ook nog eens voorkomen dat mutantenhaat gaat leiden tot een extreem onplezierige toekomst.

Het grootste probleem met deze Uncanny Avengers is dat ‘ie zo ongebalanceerd is, en erg hard probeert te gaan voor een epische storyline terwijl Jonathan Hickman in de andere Avengers series laat zien hoe je dat doet met minder cynisme en minder whiny superhelden die mopperen over samenwerken en elkaar niet mogen. Als je bekend bent met Remender’s eerdere werk dan vloeit alles een stuk beter, maar echt geslaagd kan ik deze comic niet noemen. Er zijn wel een aantal ‘whoa’ momenten en het tekenwerk van Daniel Acuña, Jon Cassaday en Olivier Coipel is dik prima, maar zeker in volume 3 gebeuren er dingen die weer op korte termijn ongedaan zullen worden gemaakt en het hoofdverhaal in volumes 2 en 3 is niet echt super boeiend. Dat maakt de impact toch een stuk minder. Dat krijg je door zo veel te rommelen met time travel meuk. Kunnen we dat concept niet een paar jaar terug in de vriezer leggen, samen met ‘characters komen terug uit de dood’? Zelfs ik als tijdreisfanboy word er een beetje moe van.

uncannyavengers1

Welke andere comics combineren hier prima mee:
Uncanny X-Men heeft wat overlap met die eerder genoemde All New X-Men en nóg een mutant-related comic, namelijk Wolverine and the X-Men die vóór Marvel Now! al een tijdje liep en een hele fijne combinatie is tussen humor en geslaagde character momentjes. Al deze series komen in deze periode ook samen in een mini-crossover-event genaamd Battle of the Atom wat best skipbaar is. Het enige van belang wat hierin gebeurt is dat de X-Men uit het verleden zich aansluiten bij Cyclops, samen met Kitty Pride, en dat er nu evil X-Men uit de toekomst in ons heden rondhuppelen.

Uncanny Avengers doet min of meer z’n eigen ding, al is zoals eerder gezegd de hele eerdere run van Remender’s Uncanny X-Force een belangrijke basis geweest. Die run is ook consistenter in toon en minder chaotisch, en vooral op emotioneel vlak zal deze huidige Uncanny Avengers in verhouding niet helemaal bevredigend zijn.
Het aankomende Big Event genaamd Axis gaat overigens in op de plannen van Red Skull en deze serie is dus waarschijnlijk een handige basis als je straks aan Axis gaat beginnen.

Waarom moet ik deze comics lezen:
In het geval van Uncanny X-Men: omdat je een mutant-team wil volgen dat niet braaf samenwerkt met S.H.I.E.L.D. maar juist gevuld is met antihelden die proberen te fixen wat gebroken is. Omdat je mutants cool vindt, zeker als ze de underdog zijn. Omdat je Cyclops als daadkrachtige rebel leuker vindt dan als brave good guy.

In het geval van Uncanny Avengers: omdat namen als Apocalypse, Kang the Conqueror en X-Force je bekend in de oren klinken en je méér van die meuk wil. Omdat je gaat voor een verhaal met botsende persoonlijkheden, weirde powers, een vrij grimmige sfeer en een uitgebreide en bij vlagen licht epische verhaallijn die iets meer Marvel kennis vereist.

avatar geschreven door op 22 juli 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :