0

John Safran’s Race Relations

Een docu-serie over inter-culturele/etnische/religieuze relaties, hoe controversieel kan dat zijn in onze politiek correcte tijd? Holy crap, met de joodse documentaire-maker/komiek John Safran aan het stuur: shit is going to get awkwwwaaaaaard! Op dates gaan verkleed als ladyboy in Thailand, preken in een zwarte evangelische kerk met blackface op, en vrouwenondergoed stelen for Science!

Veel Dorksiders weten niet dat deze reviewer zich al een jaar of anderhalf aan de andere kant van deze wereldbol bevindt. In Nieuw Zeeland, land van orks en Xena, zag ik op de TV de eerste aflevering van de Australische docu-serie John Safran’s Race Relations waarin de joodse John Safran vrede probeert te vinden tussen z’n aantrekking tot euraziatische/niet-joodse vrouwen, en de druk vanuit z’n omgeving om met een joodse te trouwen.

Het begint met Safran die naar een Israëlische spermabank gaat om sneakily z’n Palestijnse geluidsman een zaaddonatie te laten maken in zijn plaats (hij draaide daarna de rollen om in een trip naar de West Bank) in een poging half-Israëlische half-Palestijnse ‘Jalestinians’ te maken. En vervolgens doet hij een experiment, met behulp van z’n half-aziatische ex-vriendin: hij steelt 5 stuks ondergoed van joodse vriendinnen, en 5 van euraziatische dames, waaronder die van z’n 3 euraziatische exen, één van Dichen Lachman (van Neighbours- & Dollhouse-faam) en één van Nicole Scherzinger van de Pussycat Dolls! Een blinde reuktest later om z’n voorkeur te bepalen..

Afijn, ongeveer een jaar later bevind ik me in Melbourne, Australië, en dat blijkt de ‘hometown’ van John Safran. Hij heeft zelfs ooit als een jonge knaap een rapvideo opgenomen over de ‘Melbourne Tram’. Behulpzame vrienden zetten me op het juiste spoor, en..na de paar kijksessies die volgen blijft m’n mond open vallen, en m’n ogen blijven zich awkwardly afwenden. Wauw. Een rundown:

Aflevering 2: In de VS onderzoekt hij racisme, en geïnspireerd door het boek ‘Black Like Me‘ uit 1961 waarin een blanke man zich artificeel zwart maakt en 6 weken lang rondreist door het gesegregeerde Zuiden, laat John Safran zich schminken en doet vervolgens interviews met zwarte militanten. En rapt met ze. (En even ter duidelijkheid: Safran bevestigt alle stereotypes van blanke rappers, zie z’n tram-rap video maar eens.)

Aflevering 3: John zingt If I Were A Rich Man (uit Fiddler on the Roof) voor een lid van Fatah, een lid van Hamas, en op Palestijnse tv. Oh, en kust een blonde niet-joodse in het Anne Frank-huis.

Aflevering 4: John doet een voodoo-death ritueel in Togo, en confronteert z’n ondertussen verloofde ex waar hij nog steeds mee in z’n maag zit. Oh, en ergens kust hij een japanse robot-vrouw. En de moeders van z’n exen.

JohnSafranElephantmanAflevering 5: John verkleed zich als de Elephant Man om te zien of hij nog steeds aantrekkelijk is voor aziatische vrouwen, zet z’n vader voor een leugen-detector om te kijken of hij een ‘self-hating jew’ is, en confronteert de infameuze Holocaust ontkenner David Irving.

Aflevering 6: John vraagt z’n overleden moeder of het ok is om een niet-joodse te trouwen, en huurt vervolgens een surrogaat-moeder in in Japan om over z’n gevoelens te praten.

Aflevering 7: John test ‘Christian domestic discpline’ uit op een ex (iets met spanken), onderzoekt Star Trek filosofie als religie-vervanger, en gaat op een date verkleed als een Thai lady boy. Ohhh, the awkwarrrdnesssss..

Aflevering 8: Als klapper op de vuurpijl, om te bewijzen dat religie/etniciteit maar een sociaal construct is: trouwt hij in een surprise-bruiloft een vrouwelijk familielid van Bin-Laden die pretendeert joods te zijn, in bijzijn van z’n familie en vrienden, en aan het eind van de aflevering laat hij zich kruisigen in de Filipijnen.

De voornaamste conclusie na het kijken van de 8 afleveringen is dat John Safran a damaged little boy is, met moeder-issues, hang-ups over z’n exen, en een hilarisch gevoel voor zelfspot en een gebrek aan schaamte. Oh, en dat het leven een stuk gemakkelijker zou zijn ‘if we could all get along’ natuurlijk. Als je verrast wilt worden met een zeer ongebruikelijk invalshoek in het hete cross-culturele/etnische/religieuze debat kun je slechtere keuzes maken dan de DVD aanschaffen (of anderszins de afleveringen opsporen…maar dat heb je niet van mij!).

De DVD bonussen bevatten, afgezien van wat oninteressante uncut scènes, onder andere: z’n bezoek aan de enige Israëlische varkenshouderij en z’n poging geëxcommuniceerd te worden uit het jodendom, meer bizarre Togoleze voodoo-rituelen, en Safran leest een stuk voor uit Richard Dawkins z’n anti-religie boek, in het Aramees, in een pentecostal kerk.

avatar geschreven door op 10 november 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :