3

Marvel Comics voor beginners – 2014 editie

In april 2009, oftewel het verre en dus ook duistere verleden, verscheen de review ‘Marvel comics voor beginners‘ op Dorkside. We waren namelijk bezig met pogingen om Marvel’s uitgaven op een logische volgorde te reviewen, maar door alle series en crossovers en reboots was het niet makkelijk om als nieuwe lezer een goed beginpunt te vinden. Die specifieke review moest hier enigszins mee helpen, maar aangezien het om een typisch Bartelen artikel ging was deze weer véél te langdradig en onhandig. En omdat er sinds 2009 een hele hoop veranderd is in het wereldje van Marvel comics en door de populariteit van de films ongetwijfeld een hoop mensen benieuwd zijn geworden naar al die superpipo’s is het hoog tijd voor een véél te langdradige en onhandige update! Dus… zin in het gaan volgen van Marvel comics anno (eind) 2014 en verder? Come with me if you want to geek out.

Instappunt
Uitgever Marvel weet ook dat al die lopende series en grote crossover events nogal intimiderend kunnen zijn voor nieuwe lezers. Daarom wordt om de paar jaar een moment in de hele comics-lijn ingebakken wat ideaal is als opstappunt. Vaak krijgen nog lopende series een nieuwe schrijver/tekenaar combinatie en wordt de nummering ook gereset zodat deze weer vanaf issue 1 begint. In de comic stores verschijnen deze losse issues elke maand, of als verzameling van 5 of 6 issues die een ‘volume’ of ‘trade’ wordt genoemd. Op Dorkside bespreken we comics in deze laatste vorm.
Eind 2012 vond er weer zo’n instappunt plaats, wat de titel Marvel Now! kreeg. Alle series die we in deze review bespreken vallen hieronder.

Thor's eigen serie is zo, zo, zó badass :3

Films versus Comics
De laatste jaren is Marvel goed bezig met haar films. De basisconcepten en high-profile characters zijn geïntroduceerd en individuele films en zelfs series beïnvloeden elkaar. Uiteindelijk gaat er zo een eigen ‘Marvel-film-universum’ ontstaan, maar qua schaal en diepgang kan dat niet tippen aan het ‘comic universum’. Dat krijg je met al 75 jaar aan materiaal: van comics uit de corny en soms vrij foute 60’s en de trippy 70’s tot de eXtreme 90’s (denk; overdreven spierbundels en veelal domme actie) en de kwaliteits-terugkeer in de jaren daarna. Dat zijn decennia vol characters, soap-serie level drama, coole bad guys en jaarlijkse Big Events.

Omdat Marvel haar comics meer op de films wil laten lijken duikt Agent Coulson ineens in allerlei publicaties op en blijkt Nick Fury een zoon te hebben die, wat een toeval, sprekend lijkt op een jonge Samuel L. Jackson en nu naar voren wordt geschoven als nieuwe S.H.I.EL.D. big shot. Beetje cheap allemaal.

Mocht je na het zien van de films interesse hebben in het lezen van de comics, cool! Maar houd er rekening mee dat de comic setting dus vele malen uitgebreider is. Van fictieve landen, relaties tussen characters, sterfgevallen en resurrecties tot grote status quo veranderende gebeurtenissen. Een Wikipedia-search geeft vaak de background info die je nodig hebt en wij van Dorkside helpen uiteraard graag met het aanraden van specifieke series.

Marvel Now!
OK, genoeg gezwam! Zoals gezegd vond eind 2012 Marvel’s nieuwste instappunt plaats, en alle volumes die sindsdien onder die noemer zijn uitgekomen kun je herkennen aan een witte achterzijde met het Marvel Now! logo. Tussen december 2013 en mei 2014 vond een soortvantweede opstappunt plaats met de noemer All New Marvel Now! Hierbij vond een tussendoor-update plaats die de comic-lijn een beetje moest streamlinen. Hierbij kregen een paar series vervangende creatieve teams en soms een reboot, kwam een enkele serie te vervallen en zijn er ook nieuwe, vrij goede titels gelanceerd.
Het suffe is dat er daardoor een paar series in de Now!-lijn zijn die twee keer een issue 1 hebben. Commercieel gezien slim (een eerste nummer is aantrekkelijker voor nieuwe lezers) maar in een review als deze die toch al bizar lang is (sorry!) wordt het er niet overzichtelijker door. We maken in de onderstaande reviews onderscheid tussen de Now! en All New versies waar nodig.
We gaan in op de belangrijkste en meest aantrekkelijke titels die verschenen zijn sinds het Now! initiatief begon, waarvan sommigen al uitgebreidere Dorkside recensies hebben gehad. In die gevallen is een linkje bijgevoegd. Een volledig Marvel Now! overzicht (inclusief de All New titels) vind je hier.

Avengers
Er zijn twee ‘hoofd’ Avengers-titels die dezelfde schrijver hebben en onderling overlappen. De serie New Avengers gaat over de Illuminati, een groepje met de meest invloedrijke superhelden dat in het grootste geheim wereldbedreigende problemen oplost. Zij ontdekken een extreem heftige situatie; het hele multiversum is in elkaar aan ’t storten en dat heeft iets met de Aarde te maken. En om het erger te maken; onze wereld is alleen te redden door de Aardes van parallele universa te vernietigen. Holy moly!
Kort na de eerste issues van bovenstaande komt de Avengers serie op gang. Iron Man is lid van de Illuminati en zoekt naar manieren om de multiversum-dreiging tegen te gaan. Een plan is het samenstellen van een Avengers team dat sterk en flexibel genoeg is om hier wat aan te doen. Maar dit uitgebreide team is nog maar net gevormd of het oudste ras in het universum komt richting onze planeet om een nog onbekende reden, en vernietigt alles in haar pad…
De twee Avengers series bieden complexe maar epische sci-fi coolheid die op de lange termijn alleen maar heftiger wordt. Het is daardoor geen héle ideale keuze voor gloednieuwe Marvel lezers die korte storylines zoeken. Persoonlijk vind ik beide series samen met Thor de beste titels binnen Marvel Now.

Er zijn ook een hoop andere Avengers-gerelateerde comics (want hey, mensen die de film gaaf vonden zijn vast geneigd één van deze titels aan te schaffen, right?) met namen als Avengers Assemble, Avengers A.I. en Mighty Avengers. Allemaal vrij skipbaar, alleen A.I. biedt wat entertainmentwaarde als je fan van Henry Pym of quirky robots bent.

Iron Man
Het grootste nadeel van deze serie is dat ‘ie een tijd lang getekend wordt door Greg Land, de man die zijn eigen werk recycled en/of onsubtiele fotoreferenties gebruikt. Zolang Tony een Iron Outfit aanheeft is het niet storend, maar Land’s gezichten zien er altijd zo fake uit. Mocht je zijn “teken”werk kunnen waarderen, prima. Ikzelf word er veel te kriegelig van. Beetje zonde, want schrijver Kieron Gillen zet een Iron Man neer die best goed in de lijn der verwachtingen ligt.
De serie begint met Stark die ontdekt dat Extremis onbedoeld in handen terecht is gekomen van verschillende partijen, en het is nu aan Tony om al deze potentiële wereldbedreigingen de kop in te drukken. Paar gave twists daarbij, zo wordt Extremis o.a. gebruikt in de catacomben onder Parijs om een freaky entiteit onze wereld in te helpen .
Kort hierna besluit Stark dat zijn blikveld te beperkt is en na een Iron Man outfit-modificatie gaat hij een uitstapje maken… into spaaace! Hier komt hij in contact met een android die ooit een deal heeft gemaakt met Tony’s ouders en zo blijkt dat er meer aan de hand is met de Iron Man die we (denken te) kennen…
Al met al is dit een vrij goed punt om Iron Man te gaan volgen. Er is afwisselende actie, de ‘secret history’ van de Starks is een geinige insteek, en de dingen die vanaf issue 17 gebeuren (zoals Tony die een stad voor de toekomst bouwt) komen in andere Marvel series op de achtergrond terug. Not too shabby!

Indestructible Hulk
Het concept van deze serie is best aardig gevonden. S.H.I.E.L.D. maakt een deal met Banner: help ze met het neutraliseren van gevaarlijke dreigingen en krijg als compensatie toegang tot een luxe lab en briljante assistenten om aan wereldreddende projecten te werken. Begint OK, maar de tweede storyline is een niet boeiend tijdreis-uitstapje wat nog eens slordig getekend is ook, en hierna gaan we wéér tijdreismeuk doen en de exposition dumps waren vervelend and I mentally checked out.
De serie eindigt met Banner die wordt neergeschoten en hersenschade oploopt en werd in de ‘All New’ periode herstart met de naam ‘Hulk’ die een stuk interessanter wordt wanneer we een genie-level Hulk voorgeschoteld krijgen die een hoop losse eindjes van de laatste jaren aan Hulk comics gaat afhandelen, for better or worse. Niet echt ideaal voor nieuwe lezers daardoor.

X-Men
Jaaa, hier wordt het wat tricky. De mutants zijn sinds de 90’s  een van de populairste Marvel concepten geworden en zodoende worden er sindsdien een hele hoop X-gerelateerde series gepubliceerd. Ook leunen de recente ‘mutant’ comics van alle namen in deze lijst het meest op dingen die vóór Marvel Now! zijn gebeurd.
In het kort: een tijd lang waren 99% van alle mutants op Aarde hun powers kwijt dankzij magische blabla van een gek geworden Scarlet Witch. Een baby genaamd Hope is de enige mutant die na deze periode ontstaat. Ze wordt voor haar eigen veiligheid naar de verre toekomst gebracht tot haar tienerjaren en duikt hierna weer terug in het heden op. Kosmische oerkracht The Phoenix werd aangetrokken door deze dame, maar door paniekerige Avengers die deze entiteit proberen te neutraliseren kwamen delen van de Phoenix Force in een klein groepje X-Men terecht. Onder andere in Cyclops, die uiteindelijk héél de Phoenix absorbeerde, flipte, en Xavier doodde voordat hij werd tegengehouden. Cyclops werd gearresteerd maar door zijn ex-Phoenix-partners bevrijd. Dit groepje mutants is nu op de vlucht voor zo’n beetje iedereen. Oh, en er duiken weer nieuwe mutants op sinds kort.
Uncanny X-Men gaat vervolgens over Cyclops en zijn revolutie-ontketenende clubje antihelden plus een paar jonge (nieuwe) mutanten. Voor een ‘X-Men on the run’ comic is dit prima te doen.
Uncanny Avengers lijkt qua naam niet in dit rijtje te passen, maar gaat over een team dat Avengers en X-Men mixt, met als doel om de weer opbloeiende mutantenhaat tegen te gaan door de wereld te laten zien dat samenwerking mogelijk is. De comic wordt al snel grootschaliger, weirder maar ook grimmiger.
Wolverine and the X-Men gaat over, tsja, Wolverine die in de afgelopen jaren lijnrecht tegenover Cyclops kwam te staan en daara zelf een school begonnen is op Xavier’s landgoed. Zijn doel is om mutant kids juist te beschermen voor de buitenwereld i.p.v. ze als soldaten op te leiden wat Cyclops noodzakelijk vindt. Deze comic liep al enige jaren vóór Marvel Now! en is eigenlijk een prima aanrader. Kleurrijk, leuke (jonge en oude) cast, fijn tekenwerk, een goed gevoel voor humor en consistent qua toon. In de All New periode heeft deze serie een reboot gekregen.

Spider-Man
Oei, oei. Spidey, wat doe je me de laatste jaren toch aan. Het is weer even geleden dat ik comics over dit character las zonder teleurgesteld te worden. Komt deels door schrijver Dan Slott die de laatste jaren deze serie in beheer heeft en voornamelijk flauwe twists en niet-boeiende characters gebruikt.
De hoofd Spidey serie bij aanvang van Marvel Now! was The Superior Spider-Man, waarin Doctor Octopus zijn bewustzijn met dat van Peter Parker heeft geswitched en we een ‘gemene’ Spidey voorgeschoteld krijgen. Wat een idioot concept. En deze comic verkocht nog goed ook. Ugh. Gedurende All New Marvel Now werd dit hele bullshit concept weer ongedaan gemaakt en werd The Amazing Spider-Man serie opnieuw gelanceerd met een weer herstelde Peter Parker aan het roer. Mooi op tijd voor die tweede Spider-film. Het is een stapje in de goede richting, maar Humberto Ramos’ extreem cartoony tekenstijl en Slott’s weak-ass schrijfwerk zijn nog steeds een matige combo voor deze grumpy spider-fan.
Recent is een crossover ‘Edge of Spider-verse’ van start gegaan die een hoop Spider-types uit allerlei parallele universa bij elkaar gooit. Potentieel geinig.

Captain America
De eerste 12 issues vormen samen een wat weirde storyline genaamd ‘Castaway in Dimension Z’ waarin Steve Rogers strandt in een dimensie die helemaal onder controle staat van Arnim Zola (mogelijk bekend uit de Cap films) en waar een aantal jaren aan tijd passeert. Het normaal zo gave tekenwerk van John Romita Jr. is soms wat rommelig en past niet altijd bij de serieuze en af en toe zelfs fatalistische toon van het verhaal.
Dit is een Cap die door een emotionele en fysieke mangel wordt gehaald en daar moet je als lezer maar net zin in hebben. Na Dimension Z steken er nieuwe dreigingen de kop op die voor de getraumatiseerde Steve Rogers heftige gevolgen gaan hebben..
Als je het basisconcept wel trekt en een kwetsbare Cap wil zien in plaats van de altijd in control zijnde superdude, dan is deze comic een vrij geslaagd concept. Op de langere termijn gaat er gedurende Marvel Now! met Steve Rogers ook een hoop veranderen, met een ander character dat de rol van Captain America overneemt als gevolg.

Thor, God of Thunder
De eerste twee volumes van deze nieuwe serie zijn precies wat je van een comic vol mythologische badass characters mag verwachten; episch, heftig, glorieus. Het derde volume bevat de terugkeer van de Dark Elf Malekith (voor die vijf mensen die dit character uit die Thor film terug willen zien in een comic) maar lijdt onder wat matig artwork. Gelukkig maakt het vierde volume dat weer goed en is het uitgangspunt ‘in de verre toekomst probeert Galactus een ondertussen dode Aarde te consumeren met alleen een oude Thor als koppige verdediger’ weer waanzinnig episch. Iemand wordt hierin door de Aarde heen gemept om vervolgens in de maan te crashen. DOOR DE AARDE HEEN GEMEPT. Oh my god. Mijn innerlijke 12-jarige jongetje ontploft bijna van plezier.
Als je Thor enigszins cool vindt of spektakel met het hart op de juiste plaats wil met een sci-fi randje is deze comic een geweldige aanrader. Je wil dit niet missen. Zeker niet met de aankomende gender-switch in de comic. Vrouwelijke Thor? Cool, laat maar komen .

Guardians of the Galaxy
Kort door de bocht: ideaal voor nieuwe lezers en mogelijk frustrerend voor de oudere fans.
Met een zeer geslaagde bioscoopfilm over dit team wist Marvel dat de spotlight in 2014 op deze serie ging komen. Hoofdpersoon Peter Quill (Star-Lord) is alleen niet al te lang geleden in de Marvel timeline soortvan gestorven. Oeps. En ja, omdat de settings qua film en comic op elkaar moeten lijken moet Star-Lord dus ook weer terugkeren.
Schrijver Brian Michael Bendis begint deze Guardians comic dan ook doodleuk met een weer vrolijk rondhuppelende Peter Quill. Geen uitleg hiervoor op wat vage hints na. Een ander issue is de zwakke karakterisatie; Bendis geeft de characters een persoonlijkheid die niet overeenkomt met wat vaste lezers gewend zijn. Rocket Raccoon is nu bijvoorbeeld een in het rond moordende quips-makende psychopaat geworden. Meh. Fans van de Spawn comic (zijn die er nog?) kunnen misschien wat extra entertainmentwaarde halen uit het feit dat het character Angela door dimensiegeneuzel in het Marvel universum terecht is gekomen en in contact komt met de groep. De aanwezigheid van Iron Man in deze serie voelt als commercieel lokkertje, beetje obvious.
Mocht je helemaal niets van deze comic weten op de bioscoopfilm na dan zijn alle bovenstaande irritatiepunten niet relevant. De comic benadert de casual fun en space-adventure sfeer uit de film nog vrij redelijk. Het tempo ligt alleen wel vrij laag.

Hawkeye
Een solo serie over Die Gast Die Goed Kan Boogschieten. En die is onverwacht cool geworden! Geen overdreven spektakel, maar juist kleinschalig, gevat en humoristisch met een 70’s crime movie randje. Gelikte visuals en een paar gave stijl-experimenten maken deze comic echt een originele sleeper-hit. Een uitgebreidere review volgt!

Young Avengers
“Oh god nóg meer Avengers comics??” Nee, wacht, deze is wat anders. De eerste versie van dit concept is al eens eerder besproken hier, en deze updated versie is eigenlijk best aardig als je niet per se grimmige, wereldbedreigende scenarios zoekt en liever sympathieke (tiener)characters wil volgen met interessante problemen. Al moet het verhaal waarin een jonge Loki een groepje iets minder jonge superhelden bij elkaar krijgt wel wat momentum opbouwen. Voornaamste nadeel is dat het tekenwerk van Jamie ‘Phonogram‘ McKelvie soms net wat te strak en netjes lijkt voor de wildere concepten en zijn Hulkling sprekend op Justin Bieber lijkt wat ontzettend afleidt. De storylines zelf zijn prettig weird en humoristisch. Niet verkeerd!

Deadpool
Deadpool is in theorie een grappig character. Een psychopaat met Wolverine’s healing factor, een groter arsenaal dan de gemiddelde conservatieve Amerikaan en een brein dat niet echt correct functioneert (net als dat van de gemiddelde conservatieve Amerikaan). Maar niet elke comicschrijver kan uit te voeten met Deadpool; ze maken hem te grof of te wacky of geforceerd gevat. Dat Marvel daarom acteur/komiek Brian ‘Die Grote Metal-Loving Gast Met Die Rode Baard’ Posehn deze comic samen met Gerry Duggan laat schrijven is een verrassende en vrij geslaagde zet geweest. De eerste 6 issues, waarin een geflipte magiër overleden presidenten uit de dood terughaalt om Amerika weer ‘te fixen’ is niet ál te verrassend maar daarna wordt de serie een stuk interessanter zonder de humor te verliezen. De visuals zijn prettig cartoony, de humor is chaotisch/flauw/retro waar nodig en er zijn zowaar een paar goede serieuzere momenten te vinden die bewijzen dat het character méér is dan een pop-culture-reference-machine. Al met al is deze comic een prima benadering van Deadpool geworden.

Fantastic Four
Matt Fraction maakt van de Fantastic Four een comic die nergens echt uitschiet en ‘gewoon’ in de lijn van de verwachting ligt. Dat is prima voor nieuwe lezers en niet zo spannend voor de oudere, iets dat Marvel Now! wat vaker doet.
Het basisconcept ‘Reed Richard’s lichaam verliest zijn stretchyheid en mogelijk degradeert het hele team, dus de familie doorkruist space and also time om een oplossing te zoeken’ is goed als springplank, het tekenwerk van Mark Bagley is zoals altijd bij deze dude degelijk. Maar omdat Jonathan Hickman kort daarvoor zo’n beetje de beste run van deze comic ever afleverde voelt deze richting weer als een stapje terug. Reed Richards is weer een afstandelijke jerk, Johnny Storm is kinderachtig, etc.
Fraction schrijft ook de spin-off serie ‘FF’, over een zeer tijdelijk team dat de rol van de Four overneemt terwijl zij met hun project bezig zijn. Scott ‘Ant Man’ Lang mag de leider-rol overnemen en wordt ondersteund door She-Hulk, Medusa en Darla Deering, een ex-model zonder superpowers. Het tekenwerk van Michael Allred heeft echt de klassieke Jack Kirby look en dat zorgt voor een cutesy retro sfeertje. De inhoud zelf is op een paar dramatische momenten na vrij breezy, casual, best cute.
Opvallend genoeg vond ik FF fijner weglezen dan de ‘hoofd’ Fantastic serie, maar de teleurstelling over de back to basics karakterisatie speelt daarin een grote rol. Neem mijn mening daarom met een fantastische korrel zout.

Moon Knight
Vaak rekken schrijvers hun verhalen wat op zodat ze precies in een trade passen, bestaand uit 5 of 6 issues. Warren Ellis heeft een half jaar Moon Knight in beheer en doet dat juist niet, daar is elk issue een op zichzelf staande missie met begin en eind geworden. Dat levert een super lekker weglezende mix op die dit relatief onbekende Marvel character op een gave manier terug in de spotlight zet.
Moon Knight is Marc Spector’s alter ego, een in het wit geklede vigilante die een connectie heeft met de Egyptische maangod Khonshu. Geen ‘verstop je in de duisternis’ bullcrap zoals de soortgelijke Batman dat doet, Spector wilt juist dat zijn targets hem aan zien komen. That’s just how badass he is, man. Elk issue is weer héél anders qua uitgangspunt en op z’n eigen manier bevredigend, al is er weinig character development en bouwt het geheel niet echt ergens naartoe.
Het artwork van Declan Shalvey is waanzinnig goed, een perfecte match qua stijl en weergave van de (brute) actie. Dit creatieve team zou sowieso maar 6 issues leveren voor ze werden vervangen, maar het nieuwe team van Brian Wood en Greg Smallwood lijkt in de eerstvolgende issues dezelfde sterke lijn door te zetten. Toppertje. MOAR!

Secret Avengers
Ik was bij aanvang van deze serie best terughoudend, omdat ‘ie hard probeert om aan te sluiten bij het publiek dat alleen de Marvel films als voorkennis heeft. Agent Coulson en Samuel L. Fury recruteren Hawkeye en Black Widow om black ops missies uit te voeren die zó shady zijn dat ze op afstand gemindwiped moeten kunnen worden. Er ontstaat vervolgens een stand-off tussen een S.H.I.E.L.D. dat interne problemen heeft aan de top en de wetenschappelijke terroristen van A.I.M. die vanuit hun eigen eiland-natie met allerlei shady shit bezig zijn.
Grootste probleem met deze comic is dat hij overhaast lijkt te eindigen bij issue 16, om daarna tijdens de All New periode weer relauched te worden met een nieuw creatief team en een meer humoristische / casual actie insteek. Dat vond ik echt zonde, want in de eerste ‘run’ van schrijver Nick Spencer is er hele interessante set-up gaande en werd het spionageconcept echt goed gebruikt. Een paar toffe cliffhangers, mysterie, assassins en meer aandacht voor A.I.M en surprise guest M.O.D.O.K. .
Ondanks het plotselinge en onbevredigende eind is de eerste run van deze serie zeker een kijkje waard voor fans van comics die wat complexer mogen zijn. De All New relaunch is geschikter als je gaat voor meer casual actie-fun met een licht spionage-randje.

Ms. Marvel
Er zijn niet al te veel vrouwelijke super-characters die, pardon the gender-pun, hun mannetje staan tussen de bekendste supertypes. Vervelend, want diversiteit in het superhelden-wereldje is soms nog ver te zoeken. De serie Captain Marvel is een van de weinige huidige Marvel comics waarin een dame centraal staat; Carol Danvers, die eerder de codenaam Mrs. Marvel hanteerde. Schrijfster Kelly Sue DeConnick behandelt het character met respect en maakt Carol sympathiek en menselijk. Jammer dat de eerste storyline wéér gebruikt maakt van time travel meuk. Verder is de serie best degelijk.
Tijdens All New Marvel Now! kwam er de serie Ms. Marvel bij die gaat over het 16 jarige meiske Kamala Khan. Ze is een Amerikaanse moslima en een dochter van immigranten, wat sowieso voor Marvel begrippen ongebruikelijk is. Kamala worstelt met haar identeit als tiener tussen twee culturen, en dingen worden hectischer als ze superpowers krijgt waarmee ze (soortvan) in haar idool Mrs. Marvel kan veranderen. G. Willow Wilson had me in 2 issues al helemaal on board for more en het artwork van Adrian Alphona is super fijn en cozy. Echt zo’n comfort-comic. Cute!

Wolverine
Blegh. Schrijver Paul Cornell heeft eerder wat Marvel werk gedaan wat me nergens wist te grijpen, en zijn uit 24-issues bestaande Wolverine run is uiteindelijk zonde van de tijd wat mij betreft. Deze Wolverine solo-serie begint al vrij rommelig met een verhaal over een zelfbewust virus (Comics!) uit het microversum (Comiiics!!!) dat mensen overneemt en uiteindelijk Logan’s healing factor  volledig uitschakelt . Dat is in theorie een interessant concept, al is de Logan die we in deze comic hierna zien niet de bikkel zoals we ‘m kennen.
De serie heeft met ‘All New..’ een relaunch gekregen die totaal nutteloos was, want Cornell gaat hierin doodleuk door met het crummy verhaal dat hij al aan het vertellen was en ik vond weinig redenen om te blijven lezen. Je mist niets door dit over te slaan en te switchen naar de opvolgende ‘Death of Wolverine’ 4-issue miniserie, Charles Soule weet Logan veel geloofwaardiger neer te zetten en het artwork van Steve ‘Civil War‘ McNiven is weer gorgeous. De naam van de miniserie is geen misleiding trouwens; Wolverine sterft en blijft hierna een jaartje echt dood. Deze mini is een coole sendoff en Soule mag wat mij betreft na Logan’s terugkeer in 2016 het character opnieuw overnemen.

Magneto
Kort door de bocht is Magneto het comic equivalent van een gruizige jaren ’70 revenge movie. Of een soort The Punisher met superpowers. Vrij onsubtiel, gewelddadig, maar tegelijkertijd ook best cool. Magneto als character wilde voorheen nog wel eens wisselen tussen ‘villain’ en ‘soortvan good guy I guess?’ maar in zijn eigen titel zien we hem genadeloos losgaan. Hij wordt hiermee wel een straight up moordenaar, aan de andere kant zijn de doelwitten alleen de types die mutanten opjagen en doden. Een kijkje waard voor fans van (nasty) Magneto of de shady kant van het Marvel universum.

All New Ghost Rider
De titel van deze comic is correct, want we zien hier hoe de jongeman Robbie Reyes (meer Latino characters, goed zo) in een van graffiti en gangbangers doordrenkt Oost-L.A. aan zijn einde komt, en vervolgens een soortement van nieuwe Ghost Rider wordt die een connectie heeft met zijn muscle car.
Het artwork van Tradd Moore heeft een manga-randje en is de main draw (pun intended) van de serie. Na 5 issues stapt hij echter van de comic af en de nieuwe tekenaar Damion Scott kan écht niet aan zijn werk tippen. Sorry guy! Felipe Smith’s schrijfwerk is degelijk, meer niet, en met het wegvallen van de heerlijk stijlvolle tekeningen blijft het vrij eenvoudige ‘protector of a crappy neighbourhood in L.A.’ concept niet echt overeind. Zonde, want de eerste paar issues zijn best cool.

All New X-Factor
Peter David heeft voorheen de serie X-Factor jarenlang in eigen schrijf-beheer gehad. Het eindresultaat was zeer prettig: hij kan goed uit de voeten met een team-comic met een ongebruikelijke cast, biedt storylines voor lange en korte termijnen en is altijd op z’n minst ‘degelijk’ te noemen. In All New X-Factor ligt de focus op, surprise, een all new team. De multinational Serval Industries heeft hierin een eigen superheldenteam samengesteld dat bij aanvang bestaat uit Polaris, Gambit en Quicksilver, en dat tijdens hun missies wordt uitgebreid met een paar ongebruikelijke characters zoals Cypher en de A.I. Danger .
De eerste 6 issues van deze comic zetten de toon prima. Het is nog afwachten of Serval een ‘evil bedrijf’ blijkt te zijn, wat Gambit zich ook hardop afvraagt in issue 1. Zou een (voor Peter David begrippen) tegenvallend voorspelbare onthulling zijn. Tijdens het schrijven van deze ellenlange review werd helaas aangekondigd dat na issue 20 de serie gecancelled gaat worden. Damnit.

All New X-Men
In een vlaag van retardatie besluit Beast om met tijdreisfuckery de originele X-Men uit de 60’s naar het verleden te brengen in de hoop dat zij de langzaam ontsporende Cyclops terug op het rechte pad kunnen krijgen. Eenmaal in het heden aangekomen flippen deze tieners door het ontdekken van al de nare shit die in de tussentijd met ze gaat gebeuren. NICE GOING, BEAST! Deze comic is qua uitgangspunt al zó dom dat het meteen alle goodwill heeft verspild. Skip dit harder dan een sexy skippybal.

Crossovers
Jaaa, we zijn er nog niet helemaal. Al die bovenstaande losse series doen over het algemeen hun eigen ding, maar om de paar maanden knalt Marvel er een crossover event doorheen; een uitgebreidere storyline die effect heeft op meerdere lopende series. Hier vindt over het algemeen de meest status-quo veranderende meuk plaats. Sinds Marvel Now! van start is gegaan zijn er enkele crossovers geweest of aangekondigd. De meeste hiervan gaan nog een eigen Dorkside review krijgen. Het verkorte (chronologische) overzicht:

Infinity
Heeft effect op de comics: Avengers en New Avengers en in kleinere mate op een hoop andere series.
Infinity is een waanzinnig lekkere storyline geworden die smooth voortvloeit uit de hoofd Avengers comics. Het oudste ras in het universum komt richting de Aarde om deze te vernietigen en daarmee ‘ons’ universum te beschermen voor het hele instortende multiversum concept. Een groep Avengers gaat deep space in om samen met de ‘lokale’ alien rassen een poging te doen deze overpowered indringer tegen te houden. En laat nou net klassieke asshole-villain Thanos die kans gebruiken om zijn eigen plannen voor Aarde in gang te zetten. Invasion time!
Infinity is dik, dampend en lekker getekend sci-fi spektakel. Een hoog tempo, geen filler, verrassende twists en grootschalige conflicten. Love it! De issues van andere series die inhaken op Infinity wisselen van kwaliteit. Houd het bij de Avengers-stuff en je zit sowieso goed.

Battle of the Atom
Heeft effect op de comics: Uncanny X-Men, Wolverine and the X-Men, All New X-Men.
De X-men tieners die Beast uit de 60’s naar het heden heeft gebracht (normaals, BEAST YOU FURRY MORON GODDAMNIT) besluiten dat ze niet gemindwiped weer terug naar het verleden willen om daar hun ellendige toekomst tegemoet te gaan. Kun je ze ongelijk geven? Maar als een groep X-Men uit de toekomst naar het heden terugkeert met de boodschap dat deze X-tieners terug moeten om een ellendigere toekomst te voorkomen slaan de al paniekerige kids op de vlucht. En door een uitstapje naar de toekomst blijkt deze nieuwe groep X-reizigers juist evil te zijn! Ja jongeh??
Battle of the Atom is een rommelig geheel geworden. Het oorspronkelijke doel, een eerbetoon zijn aan X jaar X-comics, komt wat mij betreft niet uit de gemuteerde verf. Je mist gelukkig weinig tot niks door dit over te slaan.

Original Sin
Heeft effect op: zo’n beetje alle grote Marvel characters/series.
Original Sin biedt wat we in crossovers niet zo vaak terugzien; a good ol’ fashioned murder mystery. Als The Watcher dood gevonden wordt op de maan beginnen een hoop superheroes te zweten; wie is heftig genoeg om deze rakker om te leggen? Waarom zijn z’n ogen verwijderd? Wat is het einddoel van de dader?
Wat volgt is een pulpy situatie die een paar obscure characters gebruikt en in tie-in issues geheimen onthult over de grotere Marvel persoonlijkheden, maar de hele storyline draait voornamelijk om Nick Fury.
Grootste nadeel is dat Original Sin geen strakke focus heeft, waardoor sommige reveals minder impact maken. En als old school Marvel fan is het wel even pijnlijk om te zien wat de nieuwe status quo van Nick Goddamn Fury wordt. Voor een hoop andere characters zijn er wel aardige (tijdelijke) veranderingen, vooral Winter Soldier en Thor. Al met al had deze storyline minder impact dan ik had gehoopt, en het wat onbevredigende eind is toch een tikkie zuur.
Naast de hoofdserie is het lezen van de tie-in Original Sin: Hulk vs Iron Man echt aan te raden, wat een nieuw licht werpt op de historie tussen Stark en Banner en vooral een effect gaat hebben op de ‘All-New’ Hulk comic.

Axis
Heeft effect op: Uncanny Avengers, Captain America, Magneto en een hoop andere series.
In Oktober komen enkele zaken die we het eerst zagen in Uncanny Avengers tot een kookpunt in het event met de naam Axis. Hierin gaat een Red Skull met de powers van Xavier los op de wereld. Een belangrijk thema in deze crossover is ‘inversion’, waarbij de helden door magie-fuckery een meer evil kant op gedwongen worden en de baddies juist heldhaftiger worden. (De Axis: Carnage spinoff comic is best wel hilarisch en dope)
Ten tijde van schrijven is issue 3 van deze crossover verschenen en.. pff. Jeetje man. Matig schrijfwerk, chaotisch, het tekenwerk is rushed en te veel dingen gebeuren zonder logische reden. A resounding “meh“.

Eindelijk, Het Is Voorbij (Want Holy Shit Dit Artikel Heeft Al Meer Dan 5000 Woorden)
Marvel Now! is een vrij geslaagd opstappunt geworden voor nieuwe lezers. Veel series zijn wat getweaked om qua verwachting beter aan te sluiten bij de films, een begrijpelijke ontwikkeling. Tegelijkertijd doet de uitgever ook wat onverwachte dingen met ‘voorspelbare’ characters als Captain America en Wolverine.
Er zijn ook nog een hoop series niet besproken zoals Daredevil, Punisher, Loki, X-Men Legacy, Nova, X-Force, the list goes on . Zelfs ik, als sociaal geïsoleerde douchebag, heb niet genoeg tijd om álles te lezen. Mocht er echt onmisbaar materiaal tussen blijken te zitten komt er vanzelf een Dorkside review van langs.

Ook al ben ik wat kritisch over een aantal series, dan nog is Marvel Now! over de breedte gezien een geslaagde fase in de geschiedenis van deze uitgever aan het worden. Het is goed om te weten dat, ondanks al die aandacht voor de filmtak, de comics geen ondergeschoven kindje worden. Nee, die meuk staat prima op eigen benen. Als je nog niks met de comics hebt is er geen beter moment om Marvel Now te proberen dan.. nah ja.. nu. Enjoy!

avatar geschreven door op 3 november 2014

3 reacties op “Marvel Comics voor beginners – 2014 editie”

  1. avatar Jercy schreef:

    Hey, hey, hey!! Geen kwaad woord over de Mighty Avengers!! Meer minderheden in high profile titels kan echt geen kwaad. GotG en Moon Knight waren idd heel geslaagd. En het is Captain Marvel nu, mister! Als je Hawkeye tof vindt, moet je Superior Foes of Spider-man ook even checken, btw. Also: geen Thunderbolts voor jou?

    Zit zelf te wachten op de nieuwe Captain America (omdat, well.. dat heb je vast wel meegekregen) en ik twijfel over de nieuwe solotitel van Spider-woman (Greg Land tekent, helaas).

  2. avatar Bartelen schreef:

    Hey there! Ik heb Mighty een issue of 6 geprobeerd en.. hij werkte niet zo voor me. Niet vanwege de characters want die zijn in principe prima, maar echt door de combinatie schrijver en tekenaar (LAAAANDDD!!). Maar als de serie een stijgende lijn heeft pik ik ‘m graag weer verder op.
    Superior Foes, hoorde ik meer goede dingen over en is door de matigheid van reguliere Spidey denk ik onbewust overgeslagen. Komt op de lijst! En mijn Thunderbolts interesse is wat verminderd door de voorgaande run met de weirde cast met ‘stoere badasses’ die me te veel 90’s flashbacks gaf. Aan de Now versie ben helemaal niet meer toegekomen. Binennkort nog eens checken. Werd ik maar betaald voor het lezen van comics. :p

    Ik vind de nieuwe Cap als concept helemaal super, maar zijn eigen titel lanceert op het moment dat hij door de gebeurtenissen in het nog steeds matige Axis nu samen met de andere Avengers een gigantische jerk is geworden. Dat Marvel juist op dat moment het character in de nieuwe rol introduceert is echt bizar. Hij verdient beter. 🙁

  3. avatar Bartelen schreef:

    Oh my god. Ik heb de eerste trade van Superior Foes of Spider-Man uit en.. dat spul is echt fantastisch. Een Marvel serie die klootzakkerige characters op een realistische manier neerzet en hilarisch uit de hoek kan komen? YESSS. En als old school Spidey fan is het heel prettig om de referenties te zien naar de villain-teamups van vroegâh. Bedankt voor de tip! Waarschijnlijk vul ik bovenstaande review nog aan met deze serie, hij is te goed om te ontbreken!

    In other news, Axis is nog steeds The Worst Thing. Wat een matig event. Nog één issue te gaan en het kan wat mij betreft niet snel genoeg afgelopen en weer vergeten zijn.

Reageer

Anti-Spam vraag :