0

Snowpiercer (2013)

snowpiercer1Nu de temperatuur langzaam weer daalt en de wintertijd weer is ingetreden, mag het weer: dromen van snert en elfstedentochten. En van een witte Kerst. Van instappen van een koud perron in een warme intercity. Ok, zo wit als in het post-apocalyptische landschap uit Snowpiercer hoeft het landschap dan ook weer misschien niet per se, maar dat terzijde.

Oneindig ritje door de apocalypse

De science fiction-film met Franse en Zuid-Koreaanse wortels, draait namelijk om een trein. Een trein die altijd rijdt, en waarin in een zee van wagons de laatste overgebleven exemplaren van de mensheid zich bevinden. De rest is uitgeroeid, en het klimaat is zo onherbergzaam geworden dat er zich buiten de trein geen leven meer bevind. De enige oplossing om in leven te blijven blijkt te zijn om de trein in zijn baan rondom de besneeuwde vlaktes van de aarde te houden. Achterin de trein, de thuishaven van de zevenderangs passagiers, broeit echter een kleine opstand. Zij zijn het beu dat hun kinderen om onverklaarbare redenen worden afgepakt en ze hun leven lang moeten werken om de trein op de rails te houden, terwijl er in wagons verderop biefstuk wordt weggeslobberd. Curtis Everett (Chris Evans) leidt de opstand, en wagonnetje voor wagonnetje trekken de opstandelingen naar het front van de trein.

Broeierige arthouse-intercity

Met elke stap die er gezet wordt, ontrafelen de opstandelingen geheimen rondom het mysterie van de Snowpiercer, zoals de trein heet. En wordt langzaam maar zeker de puzzel compleet. Op papier klinkt het als een vrij matige actiefilm. Een half verhaal, een spoor van geweld. Toch weet Bong Joon-Ho er een wonderlijk geheel van te smeden. Ja, bovenstaande is allemaal waar. Maar toch zijn sommige personages zo absurd, dat je niet kunt wachten ze weer in beeld te zien, zoals de excentrieke minister Mason (Tilda Swinton), van wie je elk moment verwacht dat ze een babytje op zal peuzelen. Camerawerk, belichting, en de karikaturale personages, ze voelen allemaal een beetje als een Franse arthouse in de beste traditie van Delicatessen of City of Lost Children. Of wanneer de circusfreaks uit de HBO-serie Carnivale de intercity zouden nemen naar het volgende plaatsje. En dan is er ook nog wat Piketty-waardige maatschappijkritiek over de ravijnen tussen arm en rijk in de film verborgen.

Een beetje vreemd, maar..

Snowpiercer zal niet onmiddellijk een snaar raken bij het grote publiek op zoek naar de volgende blockbusterpret. Daarvoor is de setting te weird en te ver van ons bed met een volledig eco-systeem vol absurde twists om het draaiende te houden. Is het allemaal te vergezocht? Te overdreven? Absurd? Ja. Allemaal waar. Maar tegelijk is dat ook weer de kracht van de film. Je bent stiekem toch benieuwd wat er nu weer in de volgende curieuze wagon komen gaat en het ziet er allemaal wel goed uit. Geen pulpfilm dus. Het maakt van Snowpiercer een onderhoudend maar ook vervreemdend ritje in een krankzinnig treinconcept. En niet alleen omdat deze trein eigenlijk altijd op tijd rijdt.

avatar geschreven door op 24 december 2014

Reageer

Anti-Spam vraag :