0

Hawkeye Vol. 1 t/m 3

Van welk Marvel character zou je graag een comic volgen? Een charismatisch personage met leuke powers of interessante villains, of een team dat in allerlei funky scenario’s terecht komt? Dat telt voor mij in ieder geval wel mee. Marvel heeft bij haar meest recente comiclijn-opschoon-actie een aantal lopende comics qua nummering gereset en een paar nieuwe series geïntroduceerd. Één van die nieuwe series is… Hawkeye. Juist. Die minst interessante gozer uit de Avengers film heeft nu zijn eigen serie. En je gaat het niet geloven, maar dat is een super geslaagd concept geworden! “Serieus, Hawkeye??” Ja, crazy, I know!!

Wat je bij aanvang moet weten:
Clint Barton noemt zichzelf Hawkeye, heeft geen superpowers, maar kan bijzonder goed boogschieten. Hij heeft een (kort) crimineel verleden maar hangt al jaren met de Avengers rond. Hij heeft flings gehad met een hele reeks super-dames, de meest recente is Jessica ‘Spider-Woman’ Drew.
Tiener Kate Bishop, een van de Young Avengers, is een soortvan partner in crime die een tijdje ook onder de naam Hawkeye heeft gewerkt.

hawk1

Waar gaat die meuk over:
Marvel fans die het creatieve team van deze serie herkennen weten al meteen dat het hier om een geslaagde combo gaat: Matt Fraction verzorgt het schrijfwerk, David Aja levert de visuals. Beide heren werkten in 2006 al samen aan de serie Immortal Iron Fist, en die wisten een op dat moment redelijk doelloos personage weer cool en relevant te maken. Maar goed, Iron Fist (oftewel, Danny Rand) is dan ook een miljonair filantroop met mystieke kung-fu powers. Genoeg inspiratie uit dat concept te halen. Maar Hawkeye is, tsja, een gast die goed kan boogschieten. Wat kun je als schrijver dáár nou mee?

En I’ll be damned, in de 22 pagina’s van het eerste issue weten Fraction en Aja me al helemaal enthousiast te krijgen over de focus van deze comic. Geen heftige supervillains, geen wereldbedreigende problemen, maar een serie die gaat over wat Hawkeye uitspookt in zijn vrije tijd en een fantastische mix van actie en humor bevat. Erg glamoreus is dat niet: Clint Barton woont in een verre van luxe apartementcomplex dat wordt beheerd door een groep Slavische criminelen die heel erg graag het woord ‘bro’ gebruiken. Zij hebben plannen voor de buurt waarbij het gebouw gesloopt moet worden, dus worden er pogingen gedaan de huidige bewoners zonder pardon op straat te gooien. Clint komt tussenbeide, koopt met al z’n spaarcenten de huur van alle inwonenden af, en wordt daarbij een target voor de joggingpak dragende criminelen die de ‘tracksuit mafia’ genoemd worden. Het klinkt als het begin van een shitty Jackie Chan film, maar in de praktijk pakt dit helemaal prima uit.

Hawkeye heeft als comic een heel fijn retro crime-film sfeertje. Dat komt door een combinatie van de (voor Marvel begrippen) vrij realistische en ingetogen visuals, het gelimiteerde kleurenpalet met één hoofdkleur per issue, en de focus op kleinschalige criminaliteit met een hoofdpersoon die valt voor femme fatales en zich steeds verder in het nauw werkt. De inhoud is gelukkig ook niet al te braaf. Personages belanden met elkaar in bed, komen niet zonder kleerscheuren uit moeilijke situaties en niets wordt erg glamoreus neergezet. De Hawkeye comic ligt dichter bij de kwaliteitsserie Criminal dan b.v. het standaard Avengers werk. Ik heb daar helemaal geen problemen mee.

hawk2

De comic heeft misschien niet zo veel kleurrijke en explosieve actie, maar compenseert hier voor op z’n eigen manier. Zo is het verhaal niet echt lineair, waarbij je als lezer soms een beetje mag puzzelen met scènes om te beseffen wat nou wanneer gebeurde. Een kleine passage waarbij Hawkeye samen met Spidey en Wolverine vecht tegen AIM lijkt precies op een side-scrolling beat-em-up game (waarom is die er nog niet?!). Heel volume 3 legt de focus op een ander personage dan Clint, met zeer geslaagd resultaat. En het gevoel voor humor is lekker gevat zonder dat de comic overdreven wacky wordt. Sterker nog, de introductie van een ietwat creepy moordenaar in volume 2 en een terugkerende vrouwelijke supervillain in volume 3 zorgen voor voldoende dreiging.

Daarnaast is er één issue dat lekker high-concept is. Bij aanvang van deze serie ontfermt Clint zich over een straathond. Omdat dit mormel pizza wel lekker blijkt te vinden krijgt deze de naam Pizza Dog. En één issue wordt helemaal verteld vanuit het point-of-view van deze hond. Je ziet situaties die eerder (of zelfs later) pas terugkomen nu vanuit een heel ander perspectief,  en het gedachtenproces van Pizza Dog is erg schattig.

Ja, zo weet een comic over een boogschutterdude nog flink te verrassen.

Welke andere comics combineren hier prima mee?
Hawkeye staat prima op zichzelf. De villains komen niet echt in andere series voor, de focus ligt op een kleine groep characters, en de hoeveelheid cameos van andere Marvel characters zijn beperkt. Alleen Kate Bishop deelt als de vrouwelijke Hawkeye de spotlight met hem, S.H.I.E.L.D. komt even langs en er wordt in volume 1 een bezoekje gebracht aan Madripoor, de meest corrupte en van baddies doordrenkte stad in de Marvel setting.

hawk3

Waarom moet ik deze comic lezen:
Omdat een down-to-earth superheld volgen in zijn dagelijkse leven een verfrissende insteek is. Omdat de balans tussen drama, actie en humor helemaal prima is. Omdat de comic durft te experimenteren zonder de kern uit het oog te verliezen. En omdat Pizza Dog het beste nieuwe Marvel character van Marvel Now! is. Take that, Ex Nihilo!

avatar geschreven door op 24 maart 2015

Reageer

Anti-Spam vraag :