0

Edge of Tomorrow (2014)

Een bak chocolade rozijntjes. Terwijl je chocolade paaseitjes had willen hebben. Als je de zomerse blockbuster van regisseur Doug Liman (o.a. The Bourne identity, Jumper) met Tom Cruise op een of andere manier moest zien te omschrijven, kwam dit akelig dicht in de buurt. Al ploegend door de rozijntjes met smart wachtend op dat ene moment dat maar niet komt. En niet zal komen (hoewel.. de buurtgrutter hier zegt al ruimschoots voor carnaval dan wel op de kleintjes te letten maar neemt de kalender minder nauw in zijn schapjes kennelijk).

Enfin, de hit van oom Tom dus. Edge of Tomorrow draait om majoor William Cage (Tom Cruise), een slicke legermarketing-dude die om onverklaarbare redenen door zijn werkgever onvriendelijk en dwingend wordt gesommeerd om eens het front van dichtbij te bekijken. Het front is ditmaal een invasie van grote Starship Troopers-achtige monstrositeiten (Mimics) die het niet zo op de mensheid hebben voorzien. Eenmaal ontwaakt op de legerbasis, wordt arme Tom ingedeeld in een elite-squad vol hardcore veteranen en zijn eerste veldslag ingestuurd. Echter, al snel blijkt er iets mis en lijkt major Tom oneindig gevangen in de tijd, in zijn eigen persoonlijke tijds-loop die niet wil ophouden.

edge_of_tomorrow1

Hamsters en oorlogen (en waarom heb ik nu plots een naar soort grootgrutter deja-vu)?

Onherroepelijk volgt dan ook de vergelijking met het grote meesterwerk dat al bestaat met eenzelfde insteek, Groundhog Day. In deze comedy met Bill Murray werd een norse nieuwslezer gevangen in een saai gehucht. En je kunt eigenlijk niet anders dan constateren dat dat juist zo’n film is waarin eigenlijk alle mogelijkheden van het thema al zo vakkundig werd verkend, dat er nauwelijks iets aan toe te voegen valt. Edge of Tomorrow, met pakweg 200 miljoen dollar aan budget, laat daarbij ook nog eens flink lelijke gaten vallen. Wanneer het vonkje opleving van de originele insteek is opgetrokken, ga je toch weer nadenken. Welk leger ter wereld jaagt een onervaren onnozelaar subiet in een legerpak ter waarde van een straaljager en met dito besturingsmoeilijkheid? Raakt de radeloze journalist in Hamsterville nog hopeloos depressief van al zijn pogingen, Cruise blijkt wel een heel granieten pilaar van concentratie en doelgerichtheid, iets wat niet strookt met zijn halflakse mentaliteit aan het begin van de film.

Waar is die hamster?

Zijn mankementen ten spijt is Edge of Tomorrow vermakelijk voer voor sci-fi lovers. Er zijn grote explosies in onoverzichtelijke battles, aliens met tentakels, er wordt flink geschoten en de registers worden door 9 bedrijven opengetrokken voor een hoop gedigitaliseerd tentakelgeweld waar de acteurs guitig tussendoor huppelen. Terechte blockbuster dus. Maar aan het eind van het verhaal legt Edge of Tomorrow het af tegen die fabuleuze comedy met ome Bill. We zullen niet zeuren over routinematig acteerspel van Cruise aangezien ome Bill gewoonweg het mocht doen met een beter en scherper scenario. Dus doe je zo’n film als dit met minstens twee vingers in de neus. Tja. Maar ja, je blijft toch elke keer weer stiekem hopen dat je dat ene ei stiekem in de tuin ziet liggen. Dat die ene begroeting van Mr. Cage beantwoord wordt met een welgemeend ‘Ned!’ en Cruise een ferme rechtse hoek krijgt. Eén troost, het is bijna Pasen. Die chocolade eitjes komen er in ieder geval wél.

avatar geschreven door op 1 april 2015

Reageer

Anti-Spam vraag :