2

Gloom

Ooit ervan gedroomd je zusje van de trap te duwen of je vader met zijn snufferd vol honing gesmeerd in een zwerm wespen te werpen? Hier is je kans met een ernstig verslavend kaartspelletje. Gloom is namelijk wat dit betreft het meest ongezellige familiespel dat er bestaat. Het doel van het spel liegt er dan ook niet om. Maak je familie het leven zuur. Nou ja, de families uit het kaartspelletje natuurlijk (ik zeg het maar even).

gloom1Spelprincipe

Er zijn in de basisset vier families van elk vijf leden, de verwende rijkeluisjes Wellingtons, een rondreizend mislukt freakcircus familietje, de moordzuchtige Starks en de psychotische uitvinderfamilie Slogar. Elke speler legt zijn familie voor zich neer, en dan begint de ellende. Want het doel is het omleggen op de meest gruwelijke en traumatische manier van je eigen familie. Dat doe je met behulp van zogeheten modifier cards. Die hebben links een serie punten staan, en onderaan staat de gebeurtenis die plaatsvindt (bijv. ‘geduwd van de trein’). Verder zijn er nog een handjevol event kaarten die het spel éénmalig kortstondig beïnvloeden. Maar natuurlijk zijn er ook kaarten waarmee je een character ineens het licht en een vleugje hoop kan laten zien. Liefst in dit geval één van de personages van je tegenstander. Wanneer je characters voldoende door het leven en door jou zijn gekweld, kun je ze met een ‘death’ card afdekken. Het character is dan overleden en gaat uit het spel. Elke speler begint met vijf kaarten, en je mag in je beurt twee kaarten spelen. Daarna vul je je hand weer aan tot vijf. De winnaar is degene die aan het eind van het spel (wanneer één van de spelers zijn familie uitgeroeid heeft) de minste punten heeft weten te verzamelen op de overleden karakters.

Oogstrelende ellende

Gloom valt bij het openen van de kaarten al op door het unieke artwork. Wat te denken van een kaartspel met volledig transparante kaarten? Je tegenstander kan dus eigenlijk wel zien of je death cards in het je hand hebt of waar de modifiers ongeveer zitten (en of hij dus voorspoed op zijn karakters mogelijk kan verwachten). Dat valt gelukkig reuze mee, en ook binnen het spel is een en ander dynamisch genoeg dat je hand snel kan uitdunnen en aanvullen aan het eind van elke beurt. De transparante kaarten zijn noodzakelijk, omdat je ze op je personage legt. Die krijgt dan een linkerrijtje minpunten bijvoorbeeld, maar je tegenstander speelt daar vervolgens weer een kaart met pluspunten op, die de minpunten afdekken. Enkel de zichtbare waardes tellen voor de puntentelling. Tot zover het spel. De insteek dat je je eigen characters een miserable leven moet geven, is al best origineel. Daar komt dan nog de werkelijk fenomenaal vormgegeven kaartjes bij, en Gloom is meteen al een feest voor het oog. Misschien iets minder voor je characters, maar goed. Tot overmaat van hun ramp, is het grootse deel van het spelplezier niet het winnen van puntjes, maar het verzinnen van de meest smeuïge verhalen. Bij het spelen van elke modifier kaart is het namelijk de bedoeling om met een plausibel verhaal te komen waaróm je character ineens door muizen werd aangevreten of onder zwerende pusbuilen bedekt raakte.

 

Lang leve de dood

Gloom is een uniek en eh.. excusez le mot mon famille, levendig kaartspelletje, dat speelbaar is zonder per se je fantasie te hoeven gebruiken als je niet wil, maar dat zonder twijfel vele malen meer memorabel wordt wanneer je dat wel probeert. Geen enkel potje is hetzelfde, en je zult al snel refereren naar ‘weet je nog die keer dat ik je nichtje op zoek naar haar pop in de tuin in een onbedekte put vol alligators liet vallen?’. Het spel leent zich dan ook bij uitstek voor een paar luie expansions met meer modifier cards en meer families, want met elke extra regel neemt natuurlijk wel de toegankelijkheid van het spel af. En die zijn er dan ook, al schijnt niet elke expansion even succesvol te zijn. Desalniettemin is Gloom interessant genoeg voor Felicia Day en Will Wheaton om het aan te prijzen, en zij hebben dan ook hun eigen kaart inmiddels in het spel, maar Gloom is simpel genoeg en leuk genoeg voor mensen buiten de nerd-family om het spelen. Zoals je reguliere familie. Als je ze inmiddels nog niet volledig zwart hebt gemaakt uiteraard.

avatar geschreven door op 20 oktober 2015

2 reacties op “Gloom”

  1. avatar Grafherrie schreef:

    Huh, apart. Klinkt interessant : )

  2. avatar smeerkees schreef:

    Cool!

Reageer

Anti-Spam vraag :