0

Star Wars: The Force Awakens (2015)

Kerst. En zoals elk ander jaar, is het weer een afschuwelijk feest der herkenning. Gruwelijke gesprekken met afzichtelijke familieleden rondom een treurige gourmettafel. Familieleden, die je de rest van het jaar zoveel mogelijk en met succes weet te vermijden. Kerst maakt elk jaar weer helder dat niet elk weerzien automatisch leidt tot een staat van euforie. Euforie, je weet wel. Dat gevoel dat je zou hebben als Felicia Day je dat tweetje zou sturen of je wellicht zin hebt met haar guild een raid in te duiken in World of Warcraft. Wishful thinking, I know. Maar ook dat is een onderdeel van Kerst. En van de droom die elke nerd onder de kerstboom heeft, dat de nieuwe Star Wars na de miserabele Vader-origins de moeite waard wordt. Blijft het bij wishful thinking?

forceawakens1

De voortekenen voorspelden niet veel goeds. Ja, Han Solo (Harrison Ford) en zijn overgroeid kreunende cavia Chewbacca zouden weer meedoen, maar de franchise is wel een paar jaar geleden alweer opgekocht door het dark empire van de Mouse, Disney. Fans liggen al nachten wakker van mogelijk verstopte Mickeys in de manen van Endor of dat Luke Skywalker (Mark Hamill) schurks naar Leia (Carrie Fisher) lacht alvorens met een baritonstem te zingen: ‘ The Force? Let it go, let it go!’ op ijsplaneet Hoth. Het zou zomaar kunnen. En dan was er ook nog het nieuws dat Disney besloot de volledige verhaallijn van Star Wars los te laten. Met andere woorden, het zorgvuldig opgebouwde ‘Extended universum’ in de boeken doet er niet meer toe. Dat was even een flinke slok koude Gluhwein voor de fans. En dat terwijl er net zulke leuke dingen in het verschiet lagen in de boeken. Zoals de trilogie rondom Grand Admiral Thrawn.

Een zorgvuldige marketingcampagne moest de fans in ieder geval ervan overtuigen om toch nog even te gaan kijken. Disney had immers J. J. Abrams geboekt als regisseur, en die had de Star Trek franchise toch ook met nieuw Vulcanbloed geinjecteerd en een extra dimensie ingeschoten. En de bombastische actiescenes rondom captain Kirk en de zijnen passen, let’s face it, toch iets beter bij het in oorlog verkerende Star Wars universum. De trailers zaten vol kleine slimmigheidjes om de fans te prikkelen. Van oude helden die terugkeren tot kleine details vol voer voor speculatie. En het moet worden gezegd, Disney heeft een smakelijk bordje kerstkransjes voor de fans afgeleverd met The Force Awakens.

forceawakens3

Op schroothoopplaneet Jakku (die fans herkennen van de neergestorte Star Destroyer Inflictor van captain Ciena Ree, jawel, uit de boeken en ook prominent aanwezig in de spectaculaire Battlefront game) bevindt zich in een dorpje Poe Dammeron (Oscar Isaac; Inside Llewyn Davis). Op de hielen gezeten door de evil Empire en zijn stormtroopers, weet hij vlak voor zijn gevangenschap iets in een droid te verstoppen. Terwijl de stormtroopers het dorp verder vakkundig met de grond gelijk maken, ontdekt trooper TN 5187 dat hij niet voor het vak geschikt is. Hij krijgt wroeging, deserteert en gaat als Finn voortaan door het leven (John Boyega; Attack the block) samen met zijn compaan, de stoere Rey (Daisy Ripley uit eh…) Hetgeen zijn directe werkgever, de sinistere en impulsieve Rylo Ken (Adam Driver; Inside Llewyn Davis) uitermate ontevreden stemt nu hij dus naar twee zaken op zoek moet.

Abrams maakt er geen geheim van dat hij de originele saga (Jedi Mindtrick: ‘there are only three Star Wars films’ werkt helaas nog niet optimaal bij mij) van George Lucas kan dromen. Hij past dezelfde trucjes toe om de fans te overtuigen dat ze heus een echte Star Wars film zitten te kijken. Struikelde je in Star Trek over rondslingerende Tribbles en tricorders om die reden, in The Force Awakens zien we weer de herkenbare shots vol niet terzake doende elementen (dat ene kopje uit het woestijnzand wanneer de personages het scherm uit banjeren, de manier van overgaan van de ene scene naar de andere door knullig aanvoelende shots die inzoomen richting het centrum, het buitelen over aliens die je niet meer dan 3 secondes zal zien). Het is een feest van oude elementen, van roestige tractoren zonder wielen, familiedramatiek, Cantinas vol weirdos tot Death Star achtige superwapens en spacebattles, tot uiteraard de in Lucas’ tweede saga zo ernstig gemiste originele acteurs, waardoor de films meteen een veel sterkere band krijgen met de originele reeks. Maar ook het gebruik van echte locaties in plaats van het onderdompelen op net niet overtuigende CGI-boetseersels, voegt zo ontzetttend veel toe en maakt de film stukken overtiugender.

forceawakens2

Met The Force Awakens heeft Disney de Star Wars franchise weer voorzien van nieuwe eh… Force. De Jedis doen er weer toe. De vraag is of Abrams het onverbiddelijke kas succes van deze film gaat weten te evenaren in het vervolg, aangezien een groot deel van zijn trucendoos toch ook het zoveel mogelijk refereren naar oude glorie behelst en de oude sterren het doek stelen van de nieuwe garde. Niet alle nieuwelingen komen even overtiugend over als personage, maar goed, de start is er. Kritiekpunt is wel dat Abrams vooral een goede Star Wars film heeft weten te maken, maar niet echt iets eigens aan toe weet te voegen. Er gebeurt heel veel, maar zo iconisch als somimige scenes in het origineel wordt het zelden, al is er best ruimte voor een onverwachte move hier en daar. Maar eigenljk voelt zelfs de grootste twist in de film nog geleend uit oud werk. Is dat erg? Nee. Uiteindelijk voelt alles aan The Force Awakens als thuiskomen. Een liefdevolle homage van een regisseur die Star Wars verslond in zijn jongensjaren? Wie weet. Het maakt Star Wars eindelijk weer die langgedroomde warme deken onder de kerstboom. De fans kunnen gerust zijn, wordt het kerstdiner weer niets, kun je altijd nog naar de film. En nog eens. en nog eens. en…

avatar geschreven door op 18 december 2015

Reageer

Anti-Spam vraag :