0

Star Wars – The Last Jedi (2017)

Zwarte Pieten discussie weer op stand-by? Check. Piek en Enterprise ornamenten weer in de spar? Check. Dan is het nu weer tijd voor die ándere, al haast jaarlijkse traditie, de première van Disney’s nieuwste cashcow, Star Wars! Lightsabers aan de riem, op je tauntaun en richting bioscoop dus maar weer, want deel twee uit de neverending trilogieënreeks is gearriveerd, Star Wars: The Last Jedi (maar zeker niet The Last Moneymaker!)

The story so far…

Episode eh.. 2? Of is het alweer 8 of 9? Of telt die tussentijdse Lucas-trilogie nu wel of niet mee officieel? Rogue One in ieder geval niet, want dat was een spin-off dacht ik. Hoewel.. Vader dat er wel in. Enfin, tegen de tijd dat jullie uit die rekensom zijn ben ik al klaar hier, dus lees maar even door voor nu. We noemen het Deel X. Dat staat stoer. In Episode Deel X (redactie: zie je Clavin? Dat klinkt toch al meteen veel beter?) gaan we verder waar The Force Awakens ophield. Rey (Daisy Ridley), de jedi-heldin uit het vorige deel, heeft na al haar ontberingen haar doel bereikt, Empires bevochten, bergen overwinnen, en dat alles om Luke Skywalker zijn lightsaber te overhandigen en proberen te overtuigen om terug te keren richting het slagveld en de rebellion. Dat blijkt echter nog niet zo eenvoudig. In de tussentijd worden de laatste restjes rebellion geleid door Leia zo effectief mogelijk opgeveegd door de First Order. Zal Rey op tijd haar missie weten te volbrengen? Kunnen de kloeke overloper Finn (John Boyega) en pilotenmaat Poe Dameron (Oscar Isaac) de Empire genoeg vertragen of van zich afschudden om de neergang van de rebellion te voorkomen? Of zal Kylo Ren (Adam Driver) zegevieren en de laatste Jedis weten te bekeren voor evil mastermind Snoke (Andy Serkis)?

Porgs, spacebattles en Luke

The Last Jedi is weer een spectaculair feest der herkenning geworden. Binnen no-time tuimelen we, zelfs op het meest godvergeten eilandje waar Luke (Mark Hamill) zijn knusse hutje heeft, weer over wonderlijke creaturen zoals de cute cavia-Porg en ander gespuis met buigbare nekken, uiers en slurforen. Er zijn fraaie landschappen en bizarre steden, en last but not least, spacebattles! En ondanks een best tragische verhaallijn met een voortdurende druk op de rebellion, is er voldoende ruimte voor wat luchtige momenten, waardoor je achteraf nauwelijks doorhebt hoe zwart de situatie misschien eigenlijk wel niet was. Ik moet nog steeds lachen om die perfect getimede lightsaber actie. Of BB8’s confrontatie in Canto Bight waarmee we eindelijk die foto snappen met Radiohead’s –kennelijk gokverslaagde- Thom Yorke. Kortom, voldoende ingrediënten voor een geslaagde Star Wars.

Schaduwkant over the light side

Hoewel voorafgaand aan het verschijnen van deze episode Deel X het tragische nieuws ons bereikte dat Princess Leia (Carrie Fisher) helaas is overleden, waren haar delen al opgenomen en zit zij gelukkig nog volop in de film. En ook dat is welkom, want nét als Han Solo of Luke Skywalker is ze onlosmakelijk met dit vreemde universum verbonden. Samen met Mark Hamill zorgen zij er toch vooral voor dat Star Wars aanvoelt als een warm dekentje. En niets ten nadele van de nieuwe cast, maar de meeste karakters rondom de ijzersterke Rey en Kylo Ren blijven wat flets (zelfs Poe en Finn, sorry guys!) of dienen slechts als hopeloos vulsel om een verhaallijntje te kunnen vertellen dat misschien als een zaadje moet dienen voor het volgende deel, zoals Rose (Kelly Marie Tran).

En..?

Regisseur Rian Johnson maakte van The Last Jedi een vermakelijke, spectaculaire rit vol spacebattles,  stormtroopers en lightsaberduels. Werd The Force Awakens wel eens verweten om oude wijn in nieuwe zakken te serveren en A New Hope te recyclen, zo tapt ook The Last Jedi wel deels uit het vaatje Empire Strikes Back. Rey zoekt training bij Luke – zoals Luke destijds bij Yoda, en ook in Empire Strikes Back kreeg de rebellie – maar dan met name de helden zelf- er zwaar van langs. Toch weet the Last Jedi luchtiger en positiever van toon te blijven dan het nog altijd meest zwartgallige deel uit de Trilogie vol trilogieën (en spin-offs). Toch is The Last Jedi een stuk beter dan zijn voorganger. Lag daar vooral de nadruk op het terugveroveren van de fans door zoveel mogelijk herkenbare ingrediënten op de kijker af te vuren om het plezier weer in de franchise te knallen, The Last Jedi doet dat stukken minder. Het aantal locaties wordt beperkt waardoor er veel meer ruimte ontstaat voor karakterplots en ontwikkeling, en dat komt Deel Episode X ten goede. Voor de fans blijft het sowieso weer genieten met allerlei lijntjes naar vorige films en overige lore (één fan wees me bijvoorbeeld op een kompas in de hut van Luke, een knipoog naar de game Battlefront). Eindconclusie? Ik kijk nu alweer reikhalzend uit naar de eerstvolgende Sinterklaasintocht. Of eigenlijk twee-volgend want we moeten eerst nog een Solo Solo film overleven. Zie je, niet handig. Al die gekke delen.

avatar geschreven door op 15 december 2017

Reageer

Anti-Spam vraag :